Sveppi flosnaði upp úr námi: „Ég kláraði nú grunnskólann með sæmd“

Sverrir Þór Sverr­is­son. Sveppi. Í við­tali við Reyni Trausta­son segir hann frá því hvernig nafnið Sveppi kom til, hann talar um æsku­árin þegar hann vildi fífl­ast og vera fynd­inn, árin í FB þar sem hann var í vídeó- og skemmti­nefnd, tím­ann á græn­met­isla­gernum, upp­haf fer­ils­ins sem hann er þekktur fyrir, sem var að ganga hring­inn í kringum Ísland í tvo mán­uði, hann talar um hrekk­ina og áskor­an­irnar í sjón­varp­inu, svo sem þegar hann hljóp alls­ber niður Lauga­veg­inn, jákvætt áreitið og svo talar hann örlítið um fjöl­skyld­una. Hann talar líka um hvað sé fram undan og hvort hann vilji verða gam­al­menni á Spáni. Hér er brot úr við­tal­inu.

„Ég hef verið kall­aður Sveppi í 40 ár. Þetta byrj­aði þegar ég var fjög­urra eða fimm ára uppi í Breið­holti. Þá var ég með bróður mínum, sem er tveimur árum eldri en ég. Hann nennti aldrei að leika sér við mig. Við bjuggum í stiga­gangi í Eyja­bakka 9 og á efstu hæð­inni var strákur sem er líka tveimur árum eldri en ég og þeir voru alltaf að leika sér saman og þeir nenntu aldrei að hafa mig með þannig að ég var alltaf að leika mér við mömmu hans þegar hún var heima. Við vorum eitt­hvað að baka og hún nennti að tala við mig; strák­arnir nenntu ekk­ert að tala við mig. Og ég bað hana um að kalla mig Sveppa og hún eig­in­lega start­aði því,“ segir Sverrir Þór Sverr­is­son, betur þekktur sem einmitt Sveppi, í við­tali við Reyni Trausta­son.

Af hverju datt þér það í hug?

„Ég hef ekki hug­mynd. Mér fannst það eitt­hvað snjallt á þeim tíma.“

Og svo bætt­ist við „krull“.

„Já, svo kom það seinna. Það er nú alveg að verða búið. Sveppi krull. Krulli kom svo­lítið þegar ég byrj­aði í sjón­varp­inu.“

Ég er einhver fræðingur

Sveppi segir að það hafi alltaf blundað í sér að gera eitt­hvað af þessu tagi – þessu sem hann er þekktur fyrir.

„Ég var snemma í grunn­skóla byrj­aður að fífl­ast og reyna að vera fynd­inn og vera með smá­vesen og láta skamma mig. Þegar ég varð eldri var ég sendur út úr tíma af því að ég var óþekkur. Jú, kannski var ég óþekkur, en ég var samt alltaf að reyna að skemmta krökk­unum í bekknum með ein­hverju gríni.“

Sveppi flosn­aði upp úr námi.

„Ég kláraði nú grunn­skól­ann með sæmd og er nátt­úr­lega bara gagn­fræð­ingur í dag; það er rosa­legt – ég er ein­hver fræð­ingur. Svo lá leiðin upp í Fjöl­braut í Breið­holti.“ Og þar var Sveppi í fjögur ár. „En ég á örugg­lega svona þrjú ár eftir.“

Þú hefur ekki fengið húfu?

„Nei. Ég fékk ekki húfu.

Ég var tæki­fær­is­sinni og stökk í hvað sem var skemmti­legt. Ég var í víd­eó­nefnd; við vorum að búa til sjón­varps­þætti sem voru sýndir í mötu­neyt­inu einu sinni í mán­uði, ég og vinur minn. Við vorum í skemmti­nefnd þannig að við vorum að skipu­leggja böll og ein­hver svona „happ­en­ings“. Ég vil meina að ég lifi á því enn þann dag í dag, að hafa verið í FB að gera þetta. Við vorum á kvöldin að klippa vídeó og búa til eitt­hvað. Reyna að vera fyndnir.“

Þarna varstu í raun­inni að þjálfa þig fyrir það sem seinna kom.

„Það má segja að þetta hafi verið minn skóli í því. En námið fór dálítið fyrir ofan garð og neðan.“

Hann dreymdi um að verða leik­ari. Tala inn á teikni­myndir.

Hægt er að lesa við­talið í heild sinni hér.
Þá er einnig hægt að horfa á það hér fyrir neðan.