Ágúst greindist 27 ára með ristilkrabbamein: „Hafði enga trú á að nokkuð gæti gengið upp héðan af“

Nýjasti gestur bræðr­anna Gunnars og Davíðs Wiium í hlað­varps­þætt­inum Þvotta­húsið er hann Ágúst Kristján Stein­ars­son stjórn­un­ar­ráð­gjafi, tón­list­ar­maður, fyr­ir­les­ari og rit­höf­undur. Ágúst er með langa sögu af geð­kvillum sem og bar­áttu við krabba­mein sem þeir tóku púls­inn á í þætt­inum. Hér er brot úr við­tal­inu.

Maga­bólgur sem breytt­ust í krabba­mein

Ágúst greind­ist með ristil­bólgur eftir tíðar heim­sóknir á kló­settið en aðeins 27 ára fékk hann krabba­mein í ristil­inn sem varð til þess að hann var fjar­lægður og gengur hann með stóma í dag.

„Mér var sagt það mjög snemma að sárar bólgur gætu leitt til krabba­meins.“ sagði Ágúst við þá Wiium bræður en aðspurður út úr maga­bólg­urnar, hvort þær hafi komið vegna áfalla eða tengd­ust til­finn­inga­líf­inu á ein­hvern hátt svar­aði hann: „Ég hef alveg spurt mig að þessu, hef snúið þessu við, ef ég hefði fengið hjálp­ina sem ég fékk í Danmörku [Innskot blaða­manns: vegna maníu sem hann var greindur með] þegar ég var 19 ára, hvernig hefði lífið orðið þá? Þannig að já, til­finn­ingar, taugar, heil­inn, þetta teng­ist allt saman. Við vitum það núna, það var ekki vitað þá.“

Ágúst sagði að það hefði verið mikið sjokk fyrir 27 ára gamlan mann að grein­ast með krabba­mein. „Ég átti þarna eins árs gamla dóttur og hugs­aði bara „hvað er nú að ger­ast? Mun hún missa mig?“ en svo viku seinna er ég mættur undir hníf­inn og er skor­inn upp. Og nú er ég með stóma“

Bræðr­unum vakti mikil for­vitni á að vita hver verk­fræðin í kringum þetta væri og spurðu hann spjör­unum úr og mest fannst þeim til þess koma að það væri ein­fald­lega búið að sauma fyrir rass­inn enda ekki lengur í notkun þökk sé þess­ari snilldar verk­fræði lækna­vís­ind­anna.

„Í mínu til­felli er búið að fjar­lægja ristil­inn og smá­girnið kemur út úr mag­ann, það kemur bara svona stautur út og svo plata og poki yfir. Svo fyllist pok­inn og ég losa úr honum að neðan.“

Ágústi fannst erfitt fyrst um stund að fara í sund en svo vand­ist þetta og miðað við það vesen sem hann hafði verið í varð­andi melt­ing­una, er þetta allt annað líf og lífs­gæði.

Ágúst á aug­lýs­ingu

Hafði enga trú á að eitthvað gengi upp

Ágúst Kristján seg­ist hlakka til að fagna 10 árum af „frelsi frá sjúkra­hús­inu“ en hann seg­ist hafa verið meira og minna á sjúkra­húsi í 14 ár [Innskot blaða­manns: vegna maníu og melt­inga­vand­ræða]. „Það að ég sé hér í dag og á þessum stað er krafta­verk. Ég kom út úr þessum veik­indum alveg hreinn en brot­inn. Ég var ný skil­inn, mér var sagt upp starfi út af öllu havarí­inu og vit-laus. Ég hafði enga trú á mér til fram­tíðar. Ég hafði enga trú á að nokkuð gæti gengið upp héðan af. Þetta gekk í tvö ár, þar sem ekk­ert gekk upp. En svo gerð­ist ég jökla­leið­sögu­maður og var að leika mér í raun, með ferða­mönnum, með leið­sögu­mönnum, með jöklum og fjöllum. Og ég í raun hlóð bara batt­er­íin í tvö ár.“

Ágúst fór svo að starfa sem stjórn­un­ar­ráð­gjafi og smá saman tók hann lífið fast­ari tökum og kom sér á þann stað sem hann er á í dag.

Forðast að leggja línurnar

Að lokum spurði Gunnar Ágúst ráða, varð­andi hvað við þurfum að gera til að við­halda góðu and­legu jafn­vægi.

„Ég forð­ast það að leggja lín­urnar. En frá mínum bæj­ar­dyrum skal ég láta vaða. Það sem ég er að leit­ast við að gera er að vera í eigin flæði, eigin takti. Ég ætla ekki að láta aðra stjórna því hvernig ég lifi. Þannig er ég sjálf­stætt starf­andi og get bara hagað mér eins og ég vil. Eins og til dæmis ef ég finn fyrir lít­illi orku þá get ég bara hvílt mig og ekki mætt í dag. Það er bara minn taktur þann dag­inn. Svo reyni ég að hafa allt í hófi, hversu mikið álagið er og ég skal alveg við­ur­kenna að ég er ekki alltaf sá dug­leg­astur í því. Svo er það svefn, hreyf­ing, nær­ing, nær­andi sam­skipti og það að hafa eitt­hvað outlet, eins og mitt er, sem ég get alltaf treyst á, er að fara í gufu og svo kalda pott­inn, þá er ég góður. Ég get bara núll­stillt mig þar. Og líka að fara upp í fjöll og á skíði og fleira. Stundum gleymi ég mér og það er alveg aug­ljóst að ég er kom­inn á erf­iðan stað, þá þarf ég bara að henda mér upp á fjall.“

Þennan ein­lægja og afslapp­aða þátt má sjá í heild sinni á spil­ar­anum hér fyrir neðan sem og að Þvotta­húsið má finna á öllum helstu streym­isveitum, spotify meðal ann­ars.