Una sigraðist á krabbameini: „Það er líka góð tilfinning að vita að það er verið að fylgjast með“

„Ég held að þetta sé bara eins og að sofna og að það verði eins og það var áður en maður varð til. Mér finnst líka svo fal­legt til þess að hugsa að lífs­orkan sem er inni í mér er ekk­ert aðskilin öllu öðru lífi á Jörðinni. Þetta er allt ein risa­stór, enda­laus hringrás og allt heldur áfram, það er eng­inn endir og það er ekk­ert upp­haf. Lífið fer úr einum lík­ama og aftur út í Jörðina,“ segir Una Torfa­dóttir aðspurð hvað taki við eftir dauð­ann. Viðtalið við Unu birt­ist í nýju helg­ar­blaði Mannlífs en þar talar hún um tón­list­ina, frægð­ina og bar­átt­una við krabba­meinið. Aðspurð hvort hún ótt­ist að krabba­meinið skjóti aftur upp koll­inum segir hún það fylgja henni.

„Jú, það bara fylgir manni, sko. Ég fer reglu­leg í seg­u­l­ómun til að athuga hver staðan er og það er alltaf svo­lítið erfitt. Maður ein­hvern veg­inn er aftur kom­inn í sömu spor og maður var í þegar ég var veik og það er alltaf svo­lítið skrítið. Það er líka alltaf góð til­finn­ing að vita að það er alltaf verið að fylgj­ast með og ef eitt­hvað kemur upp aftur er miklu betra að það sé fylgst með því og hægt að grípa inn í, en já, það er erfitt.“ Viðtalið við Unu má lesa í heild sinni hér.