Þóra sakar sveitarstjórn um að hunsa Seyðfirðinga: „Flestir skrifuðu undir“

Þóra Bergný Guð­munds­dóttir gagn­rýnir sveit­ar­stjórn Múla­þings harka­lega fyrir fram­göngu þeirra gegn Seyð­firð­ingum í pistli sem hún skrif­aði og segir þá ekki hafa neinn áhuga á norskum eld­is­laxi í firð­inum þeirra.

„Þegar við Seyð­firð­ingar heyrðum fyrst af áformum erlends fyr­ir­tækis og hlaupa­stráka þeirra um að smella litlum 10 þús­und tonnum af norskum eld­is­laxi í fjörð­inn okkar, tók það ekki nema 2-3 daga að virkja íbúa bæj­ar­ins og að safna und­ir­skriftum undir þessa ein­földu kröfu:

„Við und­ir­rituð leggj­umst alfarið gegn öllum áformum um sjó­kvía­eldi í Seyð­is­firði“

Fólk gekk hús úr húsi, bank­aði á dyr og bað um und­ir­skrift allra sem höfðu náð kosn­inga­aldri. Flestir skrif­uðu undir og þykkum bunka lista var skilað til okkar nýja yfir­valds í Múla­þingi,“ en allt kom fyrir ekki því ekki hafi verið hlustað á íbúa Seyð­is­fjarðar.

Hún bendir á að í könnum sem Gallup gerði hafi 75% aðspurða hafnað lax­eld­inu og að Seyð­firð­ingar séu ekki ginn­keyptir eða opnir fyrir skyndi­lausnum enda séu síld­ar­árin í fersku minni fólks en þegar þeim lauk hafi þurft að finna ný bjarg­ráð.

„Það gerð­ist ekki af sjálfu sér. Við vissum þó að sam­fé­lagið bjó yfir auði sem lá í ein­stöku nátt­úru­fari og kaup­stað sem bjó yfir dýr­mætum húsa­arfi og frjóum hug­myndum. Það var bær­inn okkar og varð svo bær­inn allrar þjóð­ar­innar sem og ungs fólks víðs­vegar að úr heim­inum, sem kaus að setj­ast þar að,“ skrif­aði Þóra í pistl­inum sem birt­ist á Vísi.

„Þegar við Seyð­firð­ingar gengum gengjum í eilífð­ar­hjóna­band með ólíkum byggð­ar­lögum; Fljóts­dals­hér­aði, Djúpa­vogi og Borg­ar­firði eystri var okkur lofað að það væri aðeins hag­ræð­ing sem ein­fald­aði stjórn­sýslun en áfram gætum við sungið með okkar nefi og ráðið okkar innri mál­efnum. En þrátt fyrir það eru nú hags­munir ann­ar­staðar í þessu stóra og sam­ein­aða sveit­ar­fé­lagi meira aðkallandi en hags­munir Seyð­firð­inga.

Nú hefur ekki borist einn ein­asti lús­ét­inn laxa­sporður í laxa­slát­ur­húsið á Djúpa­vogi í marga mán­uði, vegna blóð­þorra og ann­ara plága, í marga mán­uði og erlenda verka­fólkið, sem þar er við störf, hefur þurft að dunda sér við að mála og þrífa og gera klárt fyrir 10 þús­und tonnin af laxi, sem búist er við að komi úr sjó­kví­unum í Seyð­is­firði. En ég segi ykkur kæru félagar, það mun aldrei verða,“ skrif­aði Þóra að lokum.