Erlendur Magnússon fyrrum leikmaður félagsins féll frá nýverið. Erlendur var fæddur þann 27. janúar árið 1946, en hann lést þann 8. maí síðastliðinn.
Útför Erlendar fer fram frá Bústaðakirkju á morgun, föstudaginn 23. maí, kl. 13.
Það er blaðamannagoðsögnin Sigmundur O Steinarsson sem ritar falleg orð um Erlend:
„Við fráfall Erlendar Magnússonar sjá Framarar á eftir traustum félagsmanni, sem var alltaf tilbúinn að svara kallinu er leitað var til hans. Lindi, sem var glaðlyndur og glettinn, var mikill keppnismaður, sem hafði yfir að ráða góðum leikskilningi. Hann gaf allt sem hann átti í erfið verkefni og ætlaðist til þess að aðrir gerðu það einnig.“
Sigmundur bætir við: „Þó að Lindi væri bakarameistari þoldi hann ekki HNOÐ úti á vellinum. Hann var útsjónasamur, las leikinn vel og vissi að það ætti ekki að gera einfaldan leik flókinn. Erlendur undirbjó sig vel fyrir kappleiki, en eins og margir íþróttamenn á undanförnum árum, varð hann að játa sig sigraðan eftir erfiða viðureign við Alzheimersjúkdóminn, sem svo margir standa berskjaldaðir frammi fyrir.“
Erlendur heitinn byrjaði ungur að leika knattspyrnu með Fram og lék með sigursælum yngri flokkum undir stjórn Guðmundar Jónssonar (Mumma), þjálfarans kunna.
„Þegar Lindi var 20 ára 1966, var hann liðsmaður Framliðsins sem endurheimti sæti sitt í efstu deild, varð sigurvegari í 2. deild. Lindi var þá jafnframt þrjálfari fimmta flokks Fram. Erlendur, sem var einn af strákunum hans Mumma sem tók við þjálfun Framliðsins 1970 og stýrði liðinu í fjögur ár; til 1973. Liðið var afar öflugt, skemmtilegt og sigursælt, bikarmeistari 1970 og 1973, Íslandsmeistari 1972.“
Framarar kveðja og minnast Erlendar með þakklæti og gleði og þeir senda eiginkonu hans Fanneyju Júlíusdóttur og fölskyldu hugheilar samúðarkveðjur.
