Kristín hefur áhyggjur af mögulegum stjórnmálaflokki innflytjenda

Kristín Kolbrún Waage Kol­beins­dóttir, fram­bjóð­andi Mið­flokks­ins í Reykja­vík, gagn­rýnir stefnu Reykja­vík­ur­borgar í inn­flytj­enda- og fjöl­menn­ing­ar­málum harð­lega í nýrri grein á Vísi þar sem hún kallar eftir ábyrg­ari nálgun stjórn­valda og auknum áherslum á öryggi borg­ar­búa.

Hún telur að Reykja­vík eigi fyrst og fremst að byggj­ast á íslenskri menn­ingu og sam­fé­lags­legri sam­heldni fremur en þeirri sýn að borgin verði skil­greind sem fjöl­menn­ing­ar­borg.

Í grein­inni segir Kristín að ákvörðun frá­far­andi meiri­hluta borg­ar­stjórnar um að skil­greina Reykja­vík sem fjöl­menn­ing­ar­borg hafi verið mis­tök. Hún telur að hug­mynda­fræði fjöl­menn­ingar byggi á þeirri for­sendu að ólíkir menn­ing­ar­heimar geti runnið saman án átaka, en bendir á að reynsla margra evr­ópskra borga sýni annað. Að hennar mati geti of hröð fjölgun inn­flytj­enda leitt til þess að sam­heldni sam­fé­lags­ins veik­ist og að hópa­skipt­ing milli þjóð­ern­is­hópa verði meira áber­andi.

X-Innflytjendur

Kristín vísar jafn­framt til umræðu um mögu­lega stjórn­mála­hreyf­ingu inn­flytj­enda í Reykja­vík sem hafi það mark­mið að gæta sér­stakra hags­muna þess hóps. Hún segir slíka þróun ganga gegn þeirri hug­sjón að inn­flytj­endur aðlag­ist íslensku sam­fé­lagi og varar við því að sam­fé­lagið skipt­ist upp í and­stæða hópa. Þá bendir hún á að innan Mið­flokks­ins séu ein­stak­lingar af erlendum upp­runa sem styðji harð­ari og ábyrg­ari inn­flytj­enda­stefnu með hags­muni Íslands að leið­ar­ljósi.

Í umfjöllun sinni fjallar Kristín einnig um áhrif inn­flytj­enda­mála á vel­ferð­ar­kerfið. Hún segir óeðli­legt að stór hluti þeirra sem þiggja beina fjár­hags­að­stoð frá Reykja­vík­ur­borg séu erlendir rík­is­borg­arar og telur að íslenska vel­ferð­ar­kerfið eigi ekki að virka sem aðdrátt­ar­afl fyrir fólk sem hygg­ist ekki leggja sitt af mörkum til sam­fé­lags­ins. Hún gagn­rýnir jafn­framt ríkið fyrir að hafa fært sveit­ar­fé­lögum aukna ábyrgð vegna hæl­is­leit­enda og flótta­fólks án nægi­legs stuðn­ings.

Lélegt öryggi

Þá telur Kristín að örygg­is­á­stand í Reykja­vík hafi versnað á und­an­förnum árum. Hún nefnir meðal ann­ars aukna óör­ygg­is­til­finn­ingu í mið­borg­inni, óþægi­lega fram­komu í stræt­is­vögnum og vanda­mál við skipti­stöðvar á borð við Mjódd og Spöngina. Hún leggur til að borgin ráð­ist í sér­stakar örygg­is­að­gerðir, meðal ann­ars með auk­inni lög­gæslu, ráðn­ingu svo­nefndra borg­ar­varða og stöðugri gæslu á helstu sam­göngu­mið­stöðvum.

Að lokum kallar Kristín eftir því að borg­ar­yf­ir­völd leggi aukna áherslu á öryggi og sam­fé­lags­lega sam­heldni. Hún segir mik­il­vægt að Reykja­vík verði áfram örugg borg byggð á skýrum grunni íslenskrar menn­ingar og að stjórn­völd grípi til aðgerða áður en sam­fé­lags­vand­inn verði alvar­legri.