Viðar Símonarson, íþróttakennari, fyrrverandi landsliðsmaður í handbolta og síðar landsliðsþjálfari, lést á Landspítalanum í Fossvogi þann 2. júní síðastliðinn, 80 ára að aldri.
Viðar fæddist í Hafnarfirði 25. febrúar 1945 og ólst þar upp. Foreldrar hans voru Símon Marinósson matsveinn og sjómaður, og Ólöf Helgadóttir húsmóðir.
Eftir nám í heimabænum lauk Viðar prófi sem íþróttakennari árið 1965. Hann starfaði lengi við íþróttakennslu, en hann kenndi í Hagaskóla og Verzlunarskóla Íslands. Sem leikmaður með íslenska landsliðinu í handbolta átti hann glæsilegan feril en hann skoraði 203 mörk í 93 landsleikjum. Meðal minnisstæðustu augnablika hans á vellinum var jöfnunarmarkið gegn heimsmeisturum Rúmena í æsispennandi leik í Laugardalshöll árið 1971, sem endaði með jafntefli 14:14.
Viðar tók þátt í Ólympíuleikunum í München árið 1972 og var valinn handknattleiksmaður ársins árið 1974. Árið eftir var hann lykilleikmaður þegar Ísland sigraði Danmörku 20:16 í vináttuleik í Laugardalshöllinni. Á ferli sínum lék hann með Haukum og síðar FH, þar sem hann hlaut marga titla. Hann þjálfaði einnig bæði félög, og tók við þjálfun landsliðsins á árunum 1975–1976.
Sem þjálfari náði hann góðum árangri, meðal annars þegar hann leiddi karlalið Hauka til bikarmeistaratitils árið 1980 og kvennalið Stjörnunnar til sama árangurs árið 1989, fyrsti bikarmeistaratitill beggja liða.
Viðar var kvæntur Halldóru Sigurðardóttur, fyrrverandi flugfreyju, fæddri 1949. Börn þeirra saman eru Sigurður (f. 1976) og Dóra (f. 1981). Hann átti einnig dótturina Guðnýju Björk (f. 1967) með fyrri eiginkonu sinni, Guðfinnu Jónsdóttur. Viðar lætur eftir sig fimm barnabörn.
Útför hans fer fram frá Hafnarfjarðarkirkju þriðjudaginn 18. júní kl. 13:00.
