Kalakukko það skrítnasta sem ég hef borðað

Hver er þín fyrsta mat­ar­minn­ing? Fimm eða sex ára gömul var ég send með gler­flöskur í þartil­gerðum flösku­kassa út í sjoppu á sunnu­dags­morgni að kaupa gos með sunnu­dagslær­inu. Mat­ar­lyktin í íbúð­inni og bragðið af lamba­læri sem skolað er niður með Mirinda eða Sinalco rifj­ast upp í sannri for­tíð­ar­þrá.

Hvað er alltaf til í eld­hús­inu þínu? Egg, smjör, rús­ínur og kanill.

Hver er upp­á­halds­mat­ur­inn þinn? Úff, erf­ið­asta spurn­ingin. Mér finnst margt gott en get ekki bent á neinn mat og sagt að hann sé upp­á­halds.

Eldar þú eftir upp­skriftum eða til­finn­ingu? Ég er oft­ast með upp­skrift en fer yfir­leitt ekki eftir henni nema að litlu leyti. Get heldur ekki fylgt prjóna­upp­skriftum og prjóna þar af leið­andi ekki.

Hvað er það skrítn­asta sem þú hefur borðað? Finnski rétt­ur­inn, Kalakukko, sem lítur út eins og sak­leys­is­legur rúg­brauðs­hleifur en innan í honum er hrúga af litlum ferskvatns­fiskum sem heita muikku sem beikoni er vafið utan um.

Áttu þitt upp­á­halds­nesti? Upp­á­halds­göngu­nestið er flat­kökur með hangi­kjöti og eggjum, fyr­ir­ferð­ar­lítið og orku­ríkt.

Hvaða mann­eskju myndir þú bjóða í veislu ef þú gætir boðið hverri sem er? Tove Jansson.

Hvert væri umræðu­efnið? Heimssýn múmínálf­anna.

Kanntu gott sæl­ker­at­rix? Fersk jarð­ar­ber og rjómi út á grjóna­graut­inn gera hann að veislu­mat.

Umsjón / Linda Guð­laugs­dóttir