Áfallið fer ekkert frá þótt tíminn líði

„Það dúkka upp fréttir af því með reglu­legu milli­bili, kannski á fimm ára fresti. En ekk­ert svo meir. Það eru engin sér­stök úrræði til fyrir þessi börn. Væri ekki eðli­legt að for­eldrar sem missa maka og börnin þeirra fái fría sál­fræði­þjón­ustu í þrjú ár eða um þriggja ára skeið sem þau geta tekið þegar á þarf að halda, vegna þess að áfallið fer ekk­ert frá þótt tím­inn líði. Það gæti breytt miklu fyrir marga.

Bara sú vit­neskja að vita að það er til stuðn­ingur þarna úti af hálfu sam­fé­lags­ins gæti haft góð áhrif. For­eldrar þurfa oft mik­inn stuðn­ing. Ég tel að for­eldrar séu verð­mætasta fólkið á jörð­inni. Greið­asti stuðn­ingur við börn er í gegnum for­eldra. Þess vegna þarf að hlúa að for­eldrum og veita þeim stuðn­ing. Þeir sem missa maka og eru með börn í upp­eldi eru ber­skjald­aðir. Fólk er oft í svo miklum sárum og sorg að það getur ekki staðið í því að leita og berj­ast. Það stendur oft aleitt og það er eng­inn sem grípur.

Ég mundi vilja sjá mála­flokk frá rík­inu sem er helg­aður stuðn­ingi við ungt fólk sem missir maka og börn þeirra. Íslenskt sam­fé­lag getur gert betur. Við þurfum stefnu í þessum málum sem greiðir fyrir aðgangi þess­ara for­eldra og barna þeirra að stuðn­ingi. Við eigum fullt af góðu fólki og fag­að­ilum sem geta gert mikið ef fjár­magn og með­vituð stefna er til staðar. Er þetta ekki bara áskorun til þeirra sem völdin hafa?“

Sjá við­talið við Önnu í heild sinni.

Sjá líka: „ Þetta er ólækn­andi sjúk­dómur og ég vill að mínir nán­ustu geti rætt þetta“