Tómas minnist móður sinnar sem lést á Landakoti: „Guðbjörg var einfaldlega góð kona“

Tómas Guð­bjarts­son skurð­læknir minn­ist móður sinnar, Guð­björgar Tóm­as­dóttur kenn­ara, sem lést á Landa­koti með hjarta­hlýjum minn­ing­ar­orðum. Hún verður jarð­sungin í dag frá Dóm­kirkj­unni í Reykja­vík.

Guðbjörg fædd­ist í Reykja­vík 7. apríl 1942 og lést á Landa­koti 30. októ­ber síð­ast­lið­inn. Á jóla­dag 1963 gift­ist Guðbjörg Guð­bjarti Krist­ó­fers­syni kenn­ara og bjuggu þau alla tíð á Grenimel í Reykja­vík. Þau hjónin eign­uð­ust þrjú börn, þau Tómas lækni, Hákon, doktor í raf­magns­verk­fræði og Ingi­björgu lög­mann.

Guðbjörg lauk prófi frá Kvenna­skól­anum í Reykja­vík. Hún lauk síðan almennu­pró­kenn­ara­prófi frá Kenn­ara­skól­anum og BA-prófi í dönsku og ensku frá Háskóla Íslands. Guðbjörg kenndi í Haga­skóla frá 1963 til 1977 og síðan í Versl­un­ar­skóla Íslands þar sem hún var við störf til 2005. Auk þess var Guðbjörg próf­dóm­ari í dönsku í fjölda ára bæði við grunn­skóla­próf og við stúd­ents­próf við Mennta­skól­ann í Reykja­vík og sat í rit­nefnd Mál­fríðar, tíma­rits sam­taka tungu­mála­kenn­ara. Eftir far­sælan feril sem kenn­ari vann Guðbjörg við afgreiðslu og mót­töku gesta í Lista­safni Íslands.

Tómas minn­ist móður sinnar með fal­legum orðum í minn­ing­ar­grein í Morg­un­blað­inu í dag. „Móðir mín varð hvíld­inni fegin þegar hún skildi við á Landa­koti eftir erf­iða tveggja ára bar­áttu við snú­inn sjúk­dóm. Sem betur fer hafði hún fram að veik­ind­unum verið heilsu­hraust og átt góða og far­sæla ævi, lengst af með föður minn, Guðbjart Krist­ó­fers­son, sér við hlið. Þau reynd­ust sam­stíga í öllu sem þau tóku sér fyrir hendur og bjuggu okkur systkin­unum kær­leiks­ríkt heim­ili á Greni­melnum í sann­köll­uðu fjöl­skyldu­húsi. Samtals bjuggum við mamma undir sama þaki í 44 ár en for­senda þess var hversu náin við vorum og góðir vinir,“ segir Tómas.

Tómas minn­ist móður sinnar með fal­legum minn­ing­ar­orðum.

Tómas segir það hafa verið for­rétt­indi að alast upp á heim­ili tveggja kenn­ara þar sem fróð­leikur var í hávegum hafður og for­eldr­arnir báðir hvetj­andi. „Þetta átti ekki síst við um tungu­mál og íslensku sem lágu svo vel fyrir mömmu, og hún sífellt að brýna fyrir okkur systk­inum vandað mál. Hún hafði gaman af lestri góðra bóka en var einnig mjög list­hneigð, sér­stak­lega þegar kom að klass­ískri tón­list og óperum. Eins og þeir sem heim­sótt hafa heim­ili for­eldra minna geta borið vott um, þá var hún mik­ill fag­ur­keri og hafði unun af fal­legri hönnun. Auk þess var hún ávallt vel klædd og reisn yfir fasi hennar. Átti hún til að segja við mig: „Tommi minn, fátt er betra fyrir sál­ar­tetrið en að kaupa sér fal­lega flík“ – heil­ræði sem ég hef senni­lega á stundum ofnotað,“ segir Tómas.

Tómas er viss um að þús­undir íslenskra nem­enda geti vottað til um þann metnað sem Guðbjörg móðir sín lagði í starf sitt sem kenn­ari. „Náði hún í störfum sínum sem kenn­ari að rétta öðrum hjálp­ar­hönd – en utan vinnu­tíma var hún einnig óþreyt­andi að sinna ætt­ingjum og vinum sem áttu um sárt að binda og alltaf úrræða­góð. Lífs­speki hennar var ein­föld; að sjá það besta og jákvæða í fari hverrar mann­eskju og aldrei heyrði ég hana hall­mæla neinum eða dæma fólk, eða eins og æsku­vinur minn komst að orði: „Guðbjörg var ein­fald­lega góð kona“ – sem eru eft­ir­sókn­ar­verð eft­ir­mæli. Hvíl í friði elsku mamma,“ segir Tómas.

Útför Guð­bjargar Tóm­as­dóttur fer fram frá Dóm­kirkj­unni í Reykja­vík í dag kl. 13. Vegna aðstæðna verða aðeins nán­ustu aðstand­endur við­staddir. Athöfn­inni verður streymt á hér.