Bjartmar Guðlaugsson tónlistarmaður: „Hef ekki lent í neinu, en hef komið mér í alls konar drullu“

Gestur Reynis í Mann­líf­inu að þessu sinni er einn okkar ást­sæl­asti texta- og laga­höf­undur, Bjartmar Guð­laugs­son. Bjartmar seg­ist ekki getað skrifað ævi­sögu sína því þetta hafi allt verið svo ein­falt. Hann ólst upp á Fáskrúðs­firði í algeru mæðra­veldi að eigin sögn, en pabbi hans var ekk­ert fyrir brenni­vín og var ást­fang­inn af mömmu hans í sex­tíu ár – sem var víst gagn­kvæmt.

Spurður út í það hvernig það kom til, að eftir að hafa slegið í gegn með lögum eins og „Sum­ar­liði er fullur“ var hann skyndi­lega orð­inn glyspopp­ari í sam­fest­ingi, seg­ist hann ekk­ert hafa vitað hvað var í gangi: „Þetta var aldrei neitt það sem ég ætl­aði mér, sko. Ég var búinn að vera að yrkja síðan ég var barn og mér fannst svona að búa til texta við dæg­ur­lög, mér fannst það ekk­ert spenn­andi þótt ég væri í bull­andi músík alltaf. Nema hvað að Siggi Bjóla sagði að þetta væri bull í mér og skömmu síðar var ég kom­inn í Hljóð­rita að semja texta og lög. Og ég samdi bara fyrir aðra þangað til ég fór til Rúnars Júl­í­us­sonar. Ég kem af ver­tíð í Eyjum og þá var ég með þrjá­tíu lög sem ég hafði safnað upp á tíma. Ég kem til Rúnars og bið hann að útvega mér söngv­ara á þetta og hafði ákveðna menn í huga eins og Sigga Kjötsúpu og þessa gæja sem voru flottir rokksöngv­arar. Hann hverfur eitt­hvað á bak við með Þóri Bald­urs­syni inn í eld­hús og eru þeir eitt­hvað að spjalla og segja við mig: „Heyrðu þú átt  að syngja þetta sjálfur“. Ég sagði bara: „Ég er ekki söngv­ari, ég hef ekk­ert sungið nema sem ung­lingur kannski!“, en þeir sögðu að það væri ekk­ert hægt að bakka með það, það væri búið að ákveða þetta. Og þar með var ég far­inn að syngja eigið efni og það var ekk­ert sem ég ætl­aði.“

Bjartmar á langan og fjöl­breyttan feril að baki sem hann stiklar yfir. Bjartmar hvarf svo af sjón­ar­svið­inu á sínum tíma og flutt­ist til Dan­merkur til að ein­beita sér alfarið að mynd­list­inni, en kom svo aftur og álp­að­ist þá aftur inn í tón­list­ina.

Bjartmar seg­ist aldrei hafa verið tengdur póli­tískum flokki og hefur til dæmis aldrei viljað spila á sam­komum ein­hverra flokka, en hins vegar sé hann gagn­rýn­inn áhorf­andi. Í við­tal­inu segir hann skoðun sína á íslenskum stjórn­málum í dag.

Þrátt fyrir skoð­anir sínar seg­ist Bjartmar ekki tjá sig mikið almennt; þurfi hann að skjóta eitt­hvað geri hann það í sínum textum!