Eiríkur segir Guðrúnu hafa farið með „vísvitandi lygi“

Eiríkur Rögn­valds­son pró­fessor emeritus gagn­rýnir Guðrúnu Haf­steins­dóttur, for­mann Sjálf­stæð­is­flokks­ins, harð­lega fyrir ummæli sem hún lét falla í þætt­inum Spursmál fyrir jól. Hann sakar hana um að hafa farið með ósann­indi um aðkomu Íslend­inga að því að flytja fólk frá Gasa en sam­tökin Solaris hefur nú kært Guðrúnu fyrir meið­yrði vegna ummæla hennar.

Í Facebook-færslu segir Eiríkur að það sé „hafið yfir allan vafa“ að Guðrún hafi ekki sagt satt þegar hún hélt því fram að „ein­stak­lingar hér í sam­fé­lag­inu voru að fara að landa­mær­unum í Egypta­landi, til þess að ná fólki út sem eng­inn vissi deili á.“

Að sögn Eiríks hafi Guðrún vitað betur og bendir hann á að um hafi verið að ræða konur og börn sem þegar höfðu fengið hæli á Íslandi á grund­velli fjöl­skyldu­sam­ein­ingar og væru skráð hjá ráðu­neyti hennar.

Hann segir:

„Það er þess vegna lygi, vís­vit­andi lygi, að „eng­inn vissi deili á“ þessu fólki. Það var allt skráð hjá ráðu­neyti Guðrúnar.“

Kýs að trúa Solaris

Í færsl­unni fjallar Eiríkur einnig um ummæli Guðrúnar um meintar mútu­greiðslur í tengslum við flutn­ing fólks yfir landa­mæri. Hann segir ekki hægt að full­yrða um slíkt en bendir á að sam­tökin Solaris hafi neitað því að mútur hafi verið greiddar og að hann kjósi að trúa þeim þar til annað kemur í ljós.

Hann gagn­rýnir jafn­framt að slíkar ásak­anir séu settar fram án sönn­un­ar­gagna og segir þær alvar­legar í ljósi þess að Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn hafi lengi lagt áherslu á rétt­ar­ríkið og meg­in­regl­una um að fólk sé sak­laust uns sekt sé sönnuð.

„Sann­leik­ur­inn verður auka­at­riði, eins og hjá Trump – það er nóg að sá fræjum þess að eitt­hvað vafa­samt sé á ferðum og þá er býsna erfitt að bera það til baka.“

Segir mannúð gleymast í umræðunni

Eiríkur telur að meg­in­at­riði máls­ins hafi fallið í skugg­ann í umræð­unni. Hann segir að með aðgerðum fáeinna Íslend­inga hafi tek­ist að bjarga tugum kvenna og barna úr lífs­hættu.

„Með aðgerðum sínum tókst fáeinum fórn­fúsum Íslend­ingum, aðal­lega konum, að bjarga tugum sak­lausra kvenna og barna úr bráðri lífs­hættu – fólki sem þegar hafði fengið hæli á Íslandi en ráðu­neyti Guðrúnar og Bjarna Ben höfðu ekki sinnt að koma til bjargar.“

Að hans mati er gagn­rýni­vert að sú stað­reynd hafi fengið litla athygli í sam­an­burði við umræður um mögu­leg brot.

Bæti hann við að lokum:

„Hvað sem um meinta glæpi Palest­ínu­manna á Íslandi er að segja er ljóst að þeir eru ekki framdir af þessum konum og börnum og það lýsir svo átak­an­legum skorti á mannúð og mann­kær­leika að nefna þetta ekki heldur horfa ein­göngu á meintar mútu­greiðslur að manni er orða vant.“