Auður Jónsdóttir, rithöfundur og blaðakona, segist upplifa íslenskt samfélag sem sífellt framandlegra eftir aukið fylgi Miðflokkurinn fær í stjórnmálum.

Í Facebook-færslu sem vakið hefur athygli lýsir Auður áhyggjum sínum af því sem hún kallar „normalíseringu“ flokksins og segir ekki aðeins flokkinn sjálfan bera ábyrgð á þeirri þróun heldur einnig samfélagið í heild.

„Um leið og Miðflokkurin geysist stórstígur fram, í átt að algjörri normalíseringu, sautján fulltrúar á landsvísu og viðtal við Hildi í fréttunum þar sem ekki annað að heyra á henni en að Miðflokkurinn sé góður kostur við stjórn höfuðborgarinnar, þá birtist samfélagið manni álíka framandi og nútíminn virðist stundum vera Miðflokknum,“ skrifar Auður.

Hún segir samfélagið einkennast af ákveðnu „andvaraleysi“ gagnvart þeirri orðræðu sem hún tengir flokknum og lýsir vanlíðan sinni gagnvart þróuninni.

„Hvað er allt þetta fólk að hugsa? hugsar kona og finnst hún um leið ekki lengur eiga heima þarna heima hjá sér,“ skrifar hún.

Auður rifjar jafnframt upp að þegar Sigmundur Davíð Gunnlaugsson varð forsætisráðherra hafi henni liðið svo illa að hún hafi rætt við fyrrverandi eiginmann sinn um að flytja úr landi. Fjölskyldan hafi í kjölfarið flutt til Berlínar þar sem hún bjó í fjögur ár.

Hún segist nú sjá sambærilega þróun í Þýskalandi þar sem þjóðernisinnaði hægriflokkurinn Alternative für Deutschland hafi að hennar mati einnig færst nær meginstraumi stjórnmálanna.

„AFD hefur normalíserað sig upp í hæstu hæðir, nokkuð sem enginn hefði trúað fyrir bara tíu árum síðar, hér í landi minnisvarða um hættur gleymskunnar,“ skrifar hún og bætir við: „Hættur tækifærissinnaðra orðræðna. Hættur útlendingaandúðar. Hættur misnotaðrar og öfugsnúinnar kynjapólitíkur. Hættur fordóma gagnvart öllum þeim sem ekki eru gagnkynhneigðir og fölbleikir á hörund. Hættur menningafordóma. Hætturnar í sinnuleysi gagnvart mannréttindum. Hætturnar við allt þetta: Við og hinir.“

Að lokum segir Auður að samfélagið hafi nú þegar sveitarstjórnarkosningarnar eru yfirstaðnar, hafa „birt nýja mynd af sér“ .

„En allt svoleiðis gleymist þegar Miðflokkurinn er skyndilega bara álitinn góður kostur til að ganga í að spara hjá borginni og róta í skipulagi leikskóla. Orðræðan virðist engu skipta. Við stöndum á einhvers konar brún breytinga – og hvort sem Miðflokkurinn verður í framsætinu í borgarstjórn og víðar eða ekki, þá eru þær byrjaðar að taka á sig mynd. Samfélagið hefur birt nýja mynd af sér.“