Mörg dæmi eru um að Evrópusambandið hafi samið um tímabundnar og varanlegar sérlausnir og undanþágur við ný aðildarríki að sögn Stefáns Hauks Jóhannessonar, sendiherra Íslands í Brussel.

„Þar sem efnahagslögsögur ESB-ríkja liggja hver upp að annarri þurfa þau að búa til kerfi til þess að stjórna veiðum úr sameiginlegum fiskistofnum og að þar komi þessi sameiginlega sjávarútvegsstefna til,“ útskýrði Stefán.

Stefán var aðalsamningamaður Íslands í aðildarviðræðunum við Evrópusambandið 2009–2013.

Ísland eina landið sem veiðir úr þessum fiskstofnum

Hann benti á að staðan væri önnur á Íslandi þar sem 70 prósent af aflaverðmætinu við Íslandsstrendur komi úr svokölluðum staðbundnum stofnum sem fara ekki út úr efnahagslögsögu Íslands.

Ísland væri eina landið sem hefði veitt úr þessum stofnum síðastliðna áratugi og því eigi ekkert aðildarríki kröfu á veiðirétti úr þeim. ESB ríki úthluti kvótum sín á milli á grundvelli þess hvaða ríki hafi veitt, hvar og hve mikið.

Í viðtali í Silfrinu á RÚV í gær greindi hann frá því að í fyrri viðræðum hefði íslenska samninganefndin teflt fram sjónarmiðum sem „við vorum sannfærð um að myndu í raun og veru sannfæra ESB um það að það væri rökrétt að semja um sérlausn fyrir Ísland.“

Stefán sagði sérstöðu Íslands vera þá að efnahagslögsaga landsins væri algjörlega aðskilin.