
Í samfélaginu sem nú er að líða undir lok hefur eitt mynstur verið svo rótgróið að við hættum að sjá það:
að þriðji aðili stillti sér upp milli móður og barns.
Prestur.
Sérfræðingur.
Geðlæknir.
Stofnun.
Kerfi.
Allt aðilar sem töluðu með sama tóni:
„Við vitum betur en þú.“
„Við skiljum barnið þitt betur en þú.“
„Þú ert of tilfinningaleg.“
„Þú ert að gera þetta vitlaust.“
Og það sárasta:
Þeir sögðu þetta jafnvel þegar barnið var að veikjast af alvarlegum sjúkdómi eins og fíkn — þegar það þurfti mest á móðurástinni að halda.Þeir sögðu mæðrum að vísa börnum sínum á dyr.
Þeir sögðu þeim að þagga niður innsæi sitt.
Þeir sögðu þeim að treysta kerfinu meira en hjartanu.
En enginn myndi ganga út í skóg og reyna að taka húna frá birnunni.
Ekki vegna þess að birnan sé hættuleg — heldur vegna þess að samband móður og afkvæmis er heilagt.
Það er frumlögmál lífsins.
Í mannlegu samfélagi höfum við leyft kerfum að gera það sem náttúran myndi aldrei samþykkja:
að slíta tengslin sem halda lífinu saman.
Konur hafa lifað þetta.
Konur hafa borið þetta.
Konur hafa verið þaggaðar, lyfjaðar, leiðbeindar, leiðréttar og yfirrúnar af „fagfólki“ sem stillti sér upp í miðjunni — milli móður og barns.
En nú er öldin að snúast.
Nú rís Sekmeth, ljónynjan mikla — frumgerðin af kvenlegum verndarkrafti sem aldrei hefði átt að þagga niður.
Og hún hvíslar til kvenna:
„Þú hefur leyfi. Leyfi til að taka vald þitt til baka.“Leyfi til að treysta innsæi þínu.
Leyfi til að standa með barninu þínu.
Leyfi til að segja nei við kerfi sem þekkja ekki hjartað.
Leyfi til að segja já við tengsl sem eru eldri en öll lög og reglugerðir.
Leyfi til að rísa.
Því þegar móðir rís, rís barnið með henni.
Þegar móðir talar, breytist tíðni heillar fjölskyldu.
Þegar móðir endurheimtir vald sitt, endurheimtir þjóð framtíð sína.
Nýja öldin sem við erum að stíga inn í er ekki öld þöggunar.
Hún er öld endurheimtar.
Öld þar sem konur eru ekki lengur beðnar um að efast um eigin sannleika.
Öld þar sem móðurljónið stendur aftur í miðjunni — ekki þriðji aðili.
Kannski er það sem við erum að sjá núna ekki óreiða.
Kannski er það ekki sundrung.
Kannski er það endurvakning móðurljónsins, þess krafts sem aldrei hefði átt að missa rödd sína.
Konur, þið hafið leyfi.
Leyfi frá náttúrunni sjálfri.
Leyfi frá ljónynjunni.
Leyfi til að taka vald ykkar til baka.