Þann 7. júní verða liðin fimm ár frá andláti Emblu Arnars Katrínardóttur sem lést aðeins 14 ára gömul eftir langvarandi og erfið veikindi. Andlát hennar vakti mikla sorg meðal fjölskyldu, vina og samfélagsins alls.

Í ítarlegu viðtali við Heimildina rifja foreldrar Emblu upp líf hennar, veikindabaráttu og þá erfiðleika sem fjölskyldan stóð frammi fyrir áður en hún fékk viðeigandi greiningu. Þau segja að löngu áður en formleg greining lá fyrir hafi þeim verið ljóst að dóttir þeirra væri alvarlega veik, en erfitt hafi reynst að fá áheyrn og skilning á stöðu hennar.

Embla var að sögn foreldra sinna óvenjulegt barn með mikla hæfileika og námsgetu. „Embla var undrabarn,“ segir móðir hennar, Katrín. Faðir hennar, Arnar, tekur undir og lýsir henni sem einstaklega fljótum námsmanni sem hafi lært snemma að lesa og haft mikla ánægju af bókum.

Foreldrarnir minnast þess að foreldraviðtöl í skólanum hafi ávallt verið án áhyggjuefna. Embla tók virkan þátt í fjölbreyttu tómstundastarfi, líkt og systir hennar Agla, og stundaði meðal annars ballett, badminton, skautaíþróttir, siglingar og tækninámskeið.

Sérstaklega minnast þau náins sambands systranna tveggja. Katrín segir Emblu hafa litið mjög upp til eldri systur sinnar og að samband þeirra hafi verið einstakt. „Þær áttu ótrúlega fallegt samband,“ segir hún.

Í viðtalinu rifjar Arnar einnig upp þegar Embla kom fram á ballettsýningu í Borgarleikhúsinu sem ung stúlka. Þar hafi hún staðið fremst á sviðinu í búningi sem var of stór fyrir hana þar sem ekki hafi verið til nógu lítill búningur. „Hún var svo lítil,“ segir hann.

Foreldrarnir segja frá því hvernig minningin um Emblu lifir áfram og hvernig fjölskyldan hefur tekist á við missinn. Á fimm ára ártíð hennar minnast þau dóttur sinnar sem bjó yfir einstökum hæfileikum, mikilli forvitni og hlýju sem hafði áhrif á alla sem kynntust henni.