Fyndnasti vélstjóri landsins, Anna Kristjánsdóttir slær á létta strengi í nýrri Facebook-færslu þar sem hún fjallar um viðbrögðin við lögregluaðgerð á Akureyri um helgina, þegar nokkrir unglingspiltar voru handteknir eftir að hafa sést með leikfangabyssur sem líktust raunverulegum skotvopnum, að sögn lögreglu.
Anna segist hafa skemmt sér yfir umræðunni á samfélagsmiðlum.
„Ég get ekki annað en hlegið að „Virkum í athugasemdum“ sem fóru geist um netið í fyrrakvöld í hneykslan sinni á ætluðum múslimum sem voru í byssuleik á Akureyri,“ skrifar hún.
Hún bendir á að margir hafi jafnframt réttlætt viðbrögð lögreglu og sérsveitarinnar, en segir það hafa létt mörgum Akureyringum þegar í ljós kom að piltarnir væru ekki heimamenn.
Þá beinir hún spjótum sínum í gamansömum tón að versluninni þar sem leikfangabyssurnar voru keyptar.
„En hvað um vopnasalann, þennan með útlenda nafnið „Kids Coolshop“ sem seldi drengjunum byssurnar? Er ekki hægt að ákæra hann fyrir sölu á ólöglegum vopnum úr því að byssurnar voru svona líkar alvöru byssum?“
Í færslunni rifjar Anna einnig upp æskuár sín þegar byssuleikir voru algengir meðal barna.
„Í mínu ungdæmi var enginn strákur maður með mönnum nema eiga heilt vopnabúr með knallettubyssum, byssuhulstrum og kábojhöttum,“ skrifar hún og lýsir því hvernig „kábojar“, „indjánar“ og „bófar“ hafi háð harðar orrustur í leik.
Loks segir hún frá atviki á Tenerife á tímum kórónuveirufaraldursins. Þegar öryggisvörður miðaði hitamæli að höfði hennar við inngang matvöruverslunar ákvað hún að bregðast við eins og í gömlum kúrekaleik.
„Rétt eins og í alvöru káboj og indjánaleikjum í gamla daga, hlýddi ég og féll til jarðar,“ skrifar hún og segir viðstadda hafa hlegið dátt, þótt öryggisvörðurinn hafi síður séð spaugilegu hliðina á uppátækinu.
„Öryggisvörðurinn sem hefur sennilega átt andlegar ættir að rekja til Akureyrar og þekkti ekki svona kábojleiki, átti hinsvegar erfitt með að fyrirgefa mér og það leið langur tími uns hann tók mig í sátt aftur. Hann reyndi ekki að miða á mig með hitabyssunni aftur, óvitandi hverju ég gæti tekið upp á næst er ég kæmi í búðina.“
