Hlaðvarpsstjórnendur Týndu strákanna, þeir Steindór Þórarinsson markþjálfi og Jón K. Jacobsen, fíkniráðgjafi og faðir Geirs Arnars Jacobsen sem lést í brunanum á Stuðlum segja í samtali við blaðamann að þeir séu að reyna auka umræðuna því það fari ekki saman hljóð og mynd í málefnum barna. Þeir ræða pistil Ingu Sæland mennta- og barnamálaráðherra sem kom út á Vísi þann 25. júní undir heitinu: „Börnin fyrst, kerfið svo.“ Þar sem Inga segir að börnin, skólarnir, kennararnir og fjölskyldurnar þurfi ekki fleiri innantóm orð. Þau þurfi aðgerðir.

Týndu strákarnir segjast sammála þessum orðum í pistli sínum á Vísi en spyrja „hvar eru aðgerðirnar fyrir börnin sem þurfa hjálp í dag? Ekki í haust. Ekki þegar næsta frumvarp kemst aftur á dagskrá. Ekki þegar búið er að skipa nefnd, finna húsnæði, ráða fólk, klára innleiðingu og setja málið í fallega kynningu. Í dag. Því það er þar sem bilið er. Milli orðanna og barnsins sem bíður.“

Þá segja þeir að það sé ekki hægt að bóka fund með stjórnvöldum. „Engir biðlistar segir Inga Sæland sem líkt og Alma þorir ekki að hitta okkur hvorki á krúttlegum fundi í ráðuneyti og þrátt fyrir samskipti svara ekki einu sinni varðandi boð í þáttinn Týndu Strákarnir: Hlaðvarp um kerfið, veggina og afleiðingarnar.“

Fyrir foreldrið sem þarf að berjast fyrir grunnþjónustu?

Þeir minnast orða Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra í viðtali við Vísi, þar sem hún lýsir því að Alma D. Möller hafi staðið sig stórkostlega á mörgum sviðum heilbrigðismálanna. „Stórkostlega? Fyrir hvern? Fyrir barnið sem bíður eftir greiningu? Fyrir foreldrið sem þarf að berjast fyrir grunnþjónustu? Fyrir unga fólkið sem fær ekki hjálp fyrr en staðan er orðin hættuleg? Fyrir fullorðna einstaklinginn sem horfir fram á margra ára bið áður en nokkuð gerist? Þegar stjórnmálafólk talar um kerfið eins og það sé að ganga stórkostlega, á meðan fólkið inni í kerfinu upplifir bið, niðurbrot og úrræðaleysi, þá verður fjarlægðin milli valdsins og fólksins óbærileg. Það er sú fjarlægð sem þarf að ræða.“

Þeir óska þess að stjórnvöld hætti að rugla saman góðum ásetningi og raunverulegum árangri.

„Það er kominn tími til að hætta að rugla saman umræðu og aðgerðum. Hætta að rugla saman skýrslu og lausn. Hætta að rugla saman biðlista og þjónustu. Hætta að rugla saman góðum ásetningi og raunverulegum árangri. Börnin fyrst er falleg setning. En hún verður tóm ef börnin bíða enn. Þess vegna er spurningin einföld: hvað gerist fyrir barnið sem þarf hjálp í dag? Ekki þegar kerfið er tilbúið. Í dag.“