Valerio Gargiulo, skáld og rithöfundur, veltir því upp í nýjum pistli á Vísi hvort umferðarmenning á Íslandi sé að breytast og hvort sú tillitssemi sem lengi hafi einkennt samskipti ökumanna og gangandi vegfarenda sé smám saman að minnka.
Í pistlinum segir hann að eitt af því sem hafi komið sér mest á óvart þegar hann flutti til Íslands hafi verið hversu öruggt hafi verið að fara yfir gangbrautir. Ökumenn hafi nær undantekningarlaust stöðvað fyrir gangandi vegfarendum og þannig skapast sterkt traust í daglegri umferð.
Að hans sögn hefur hann þó undanfarin misseri orðið var við breytingar. Hann nefnir að stundum hafi ökumenn ekki stöðvað þrátt fyrir að gangandi vegfarendur séu við gangbrautir eða jafnvel komnir út á þær. Sérstaklega hafi hann orðið meðvitaður um þetta þegar hann gengur með dóttur sína í barnavagni.
Valerio leggur áherslu á að hann telji ekki að fólk sé orðið verra en áður heldur kunni aukið álag, meiri umferð og hraðari lífshættir að hafa áhrif á hegðun fólks í umferðinni. Hann segir að umferð snúist ekki aðeins um reglur heldur einnig um ábyrgð, virðingu og gagnkvæma tillitssemi.
Í pistlinum veltir hann einnig upp þeirri spurningu hvort samfélagið sé að missa eitthvað af þeim litlu sjálfsögðu venjum sem áður hafi styrkt traust milli fólks. Hann telur gangbrautir vera tákn um meira en aðeins umferðarreglur, þær endurspegli virðingu, þolinmæði og vilja fólks til að sýna hvert öðru tillit í daglegu lífi.
Að lokum segir Valerio að traust og öryggi séu verðmæti sem samfélagið þurfi stöðugt að rækta og vernda. Gangbrautir séu í hans augum lítið en mikilvægt próf á það hversu mikla virðingu fólk sýni hvert öðru á hverjum degi.
