Áhugaverðar bækur fyrir jól

 Svik, ábyrgð og tryggð

Heiður eftir Sólveigu Jóns­dóttur er ekki saka­mála­saga í hefð­bundnum skiln­ingi en samt er hún svo spenn­andi að hún heldur les­and­anum límdum við síð­urnar allt til enda. Pabbi Heiðar McCarron hverfur af landi brott með bróður hennar. Eftir sitja þær mæðgur með sorg­ina og reið­ina sem tætir þær báðar.

Tuttugu og átta árum síðar liggja leiðir systk­in­anna saman á ný í borg­inni Derry. Heiður leit­ast við að skilja þann mál­stað sem pabbi hennar fórn­aði líf­inu fyrir og gefst ekki upp fyrr en hún fær svar við því hvers vegna pabbi hennar fór. Þetta er marg­slungin saga um hvernig þjóð­fé­lag sund­ur­tætt af hatri skilar brotnum ein­stak­lingum út í lífið. Sólveig er góður rit­höf­undur og þetta er virki­lega fín bók. Mál og menn­ing, 2018.

Verðlaunabók

Ljóða­bókin Vist­ar­verur eftir Hauk Ingv­ars­son hlaut ljóða­verð­laun Tómasar Guð­munds­sonar og bókin er vel að þeim komin. Þetta eru marg­slungnar og fjöl­breyttar vist­ar­verur sem gaman er að ganga á milli og finna stöðugt ein­hver ný blæ­brigði og myndir. Haukur er afskap­lega flinkur að fara með orð og móta fal­leg ljóð. Útg. Mál og menn­ing.

Þögnin rofin

Erfða­skráin er fimmta bók Guðrúnar Guð­laugs­dóttur um blaða­mann­inn for­vitna Ölmu Jóns­dóttur. Hún getur aldrei stillt sig um að reka nefið í ann­arra manna mál­efni og grafa ögn dýpra. Að þessu sinni kemur hún dóttur sinni til aðstoðar á bóndabæ fyrir austan fjall. Þar er Gunn­hildur að hugsa um þrjú gömul systk­ini. Eitt þeirra deyr og Gunn­hildur hefur á til­finn­ing­unni að ekki sé allt með felldu.

Líkt og í fyrri bók­unum um Ölmu liggja margir þræðir frá for­tíð­inni til nútím­ans og lausn­ina er finna í fjöl­skyldu­sög­unni. Þetta er lif­andi frá­sögn sem heldur les­and­anum spenntum til enda. Eitt af því sem er skemmti­legt við bækur Guðrúnar er hversu lit­ríkt og skemmti­legt mál er á þeim. Útg. GPA

Bráðskemmtilegar minningar

Lista­manna­laun eftir Ólaf Gunn­ars­son byggir á minn­ingum hans um þrjá óvenju­lega lista­menn sem hann var sam­tíða á síð­ustu öld. Þeir Alfreð Flóki, Dagur Sig­urð­ar­son og Steinar Sig­ur­jóns­son settu svip á bæj­ar­lífið og list­iðkun hér á landi meðan þeir voru við iðju sína. Í dag er litið til baka og áhrif þeirra metin og auð­séð að þau voru sterk. Ólafur skrifar lista­vel og dregur upp ein­stak­lega fal­lega mynd af þessum breysku vinum sínum.

Hann hlífir heldur ekki sjálfum sér og kemur vel til skila hvernig við­kvæmt egó lista­manna átti til að bólgna og drag­ast saman á víxl. En fyrst og fremst er þetta skemmti­leg bók og þeir sem muna eftir þessum mönnum á Mokka og víðar um bæinn munu án efa njóta þess að fá dýpri inn­sýn í sál­ar­líf þeirra. Útg. JPV