Jón Þór biður fólk um fyrirgefningu: „Ekki öskra á okkur eða gefa okkur puttann“

Með þessum orðum hefst færsla sem Jón Þór Tómasson deilir í Facebook-hópnum Hvernig er færðin? Þar skrifar hann um starf sitt við snjó­mokstur, en í færsl­unni kemur fram að oft á tíðum fá bíl­stjórar snjó­mokst­ur­bíla dóna­legar mót­tökur veg­far­enda þegar þeir sinna snjó­mokstr­inum.

„Ég vil bara að þið vitið að ég veit að ykkur langar að kom­ast heim eftir erf­iðan dag í vinn­unni, eftir erf­iðan við­tals­tíma hjá lækni, eftir jarða­för, eftir að hafa keyrt maka í flug. Ykkur langar að kom­ast á við­burð sem þið keyptuð miða á fyrir mán­uðum síðan. Ykkur langar að kom­ast í sunnu­dags­mat til mömmu, upp í bústað­inn, í jóla­boðið, afmælið og fullt af öðrum stöðum,“ heldur Jón Þór áfram.

Jón Þór Tómasson Mynd / Aðsend

Hins vegar eins og Jón Þór bendir á þá er veðrið og færð á vegum ekki alltaf með veg­far­endum, vegir lok­aðir og þá þarf að moka með til­heyr­andi töfum á umferð.

Í sam­tali við Mannlíf segir Jón Þór að hann hafi starfað við snjó­mokstur frá árinu 2000, fyrst í Reykja­vík. „Ég er búinn að vera í snjó­mokstr­inum á Hell­is­heiði í fimm ár hjá Ingileif Jónssyni EHF. Hann hefur séð um snjó­mokstur á Hell­is­heiði óslitið síðan 2004. Þar áður var ég mikið í snjó­mokstri í Reykja­vík.“

„Stundum kemur það samt fyrir að þið kom­ist ekki því það er búið að loka veg­unum. Sem betur fer sýna því flestir skiln­ing, en oft fá þeir sem sinna veg­unum bara skít og skömm og kall­aðir nöfnum sem varla eru birt­ing­ar­hæf. Þetta er ekki leikur hjá okkur, langt í frá. Við erum í vinnu, vinnu sem þarf að vinna, vinnu sem ein­hver annar munu vinna ef ég geri það ekki. Það eru um 200 mann­eskjur á íslandi sem vinna við snjó­mokstur á vegum. Við erum að vinna í öllum veðrum við allar mögu­legar aðstæður, alla daga, sunnu­daga, jól, ára­mót, páska. Alla daga frá 15. sept­em­ber til 15. maí (breyti­legt eftir hvaða vegir það eru). Við leggjum allt á okkur svo þið kom­ist í mat til mömmu, afmæli, vinn­una, bíó eða hvert sem þið eruð að fara. Þegar veðrið er virki­lega vont, ekk­ert ferða­veður og ekk­ert vinnu­veður erum við samt í vinn­unni svo þið kom­ist eins fljótt af stað og mögu­legt er eftir að veðrið lag­ast. Við erum partur af því að þið, ætt­ingjar og vinir kom­ist undir lækn­is­hendur þegar veður er vont.“

Jón Þór er önnur kyn­slóð í starf­inu og má segja að hann hafi alist upp í því. „Pabbi sá um snjó­mokstur í upp­sveitum Árnes­sýslu frá 1988 til 2000 og þá var ég mjög mikið með honum í bílnum.“

Í færsl­unni bendir Jón Þór á að ekki sé verið að tefja veg­far­endur af ásettu ráði, heldur ein­göngu verið að gera ferða­lagið örugg­ara. Biður hann veg­far­endur um að gera sér greiða og sleppa því að öskra, gefa mokst­urs­mönnum putt­ann eða negla niður fyrir framan snjó­mokst­urs­bíl.

„Þó við séum á litlum hraða eða á miðjum vegi erum við ekki að reyna tefja ykkur. Við erum að reyna gera ferða­lagið þitt eins öruggt og við getum. Gerið mér greiða. Ekki öskra á okkur, gefa okkur putt­ana eða negla niður beint fyrir framan snjó­mokst­urs­bíl þó við höfum verið að tefja ykkur. Við erum að þessu fyrir ykkur.“