Martröð íslenskrar fjölskyldu á Tenerife: Fimm mánaða barnið flutt á spítala

Langþráð frí fimm manna fjöl­skyldu frá Grund­ar­firði varð martröð lík­ast þegar fjöl­skyldu­fað­ir­inn þurfti í aðgerð á sjúkra­húsi á Tenerife, yngsta barnið smit­að­ist af RS-vírus, sand­stormur frá Sahara haml­aði flugi og kór­óna­veiran greind­ist í ferða­mönnum á svæð­inu. „Við hugsum okkur alla­vega tvisvar um áður en við förum aftur til Tenerife,“ segir fjöl­skyldu­fað­ir­inn Tómas Freyr Krist­jáns­son.

Tómas Freyr Krist­jáns­son.

„Já, þetta hefur verið aðeins öðru­vísi en áætlað var,“ segir Tómas Freyr þegar hann er spurður um upp­lifun fjöl­skyld­unnar í frí­inu. „Þetta frí hafði verið lengi í bígerð. Ég hafði lofað kon­unni minni, Guðrúnu Jónu Jós­eps­dóttur, fríi erlendis þegar hún væri búin að eign­ast þriðja barnið okkar, sem fædd­ist í sept­em­ber á síð­asta ári. Þá pönt­uðum við ferð út 3. jan­úar í ár. Það setti hins vegar strik í reikn­ing­inn að í júlí á síð­asta ári veikt­ist systir hennar, Berglind Rósa Jós­eps­dóttir, sem var mjög náin okkur, af krabba­meini og féll svo frá 33 ára gömul þann 30. des­em­ber. Eðlilega hættum við þá við ferð­ina sem við vorum búin að bóka en eftir jarð­ar­för­ina ákváðum við að kúpla okkur aðeins út og ákváðum að fara í ferð til Tenerife frá 4. til 18. febr­úar.“

Kúla á stærð við tennisbolta í maganum

Ferðin byrj­aði vel og allt lék í lyndi en fljót­lega fór að síga á ógæfu­hlið­ina.
„Við áttum hérna ágæta sex daga,“ útskýrir Tómas. „Þangað til að ég veikt­ist skyndi­lega, fór að fá hita og verk í mag­ann en vissi ekk­ert hvað var að. Aðfara­nótt þriðju­dags­ins 11. febr­úar var ég orð­inn við­þols­laus þannig að það var kall­aður til læknir sem kom og kíkti á mig og grun­aði að um botn­langa­kast væri að ræða. Ég var fluttur með sjúkra­bíl á spít­ala í Los Cristianos, þar sem við vorum og var kom­inn í aðgerð klukkan þrjú á þriðju­deg­inum.“

Veik­indin reynd­ust ekki stafa frá botn­lang­anum heldur var um að ræða sjúk­dóm­inn Meckel’s diverticulum, sekk­sjúk­dóm í dig­ur­girni, sem ekki er mjög algengur. Aðgerðin gekk mjög vel og Tómas var útskrif­aður laug­ar­dag­inn 15. febr­úar. Hann við­ur­kennir að sér hafi ekki lit­ist á blik­una þegar hann heyrði sjúk­dóms­grein­ing­una.

„Eftir að ég fór í skanna á sjúkra­hús­inu var mér sagt að það væri kúla á stærð við tenn­is­bolta í mag­anum á mér,“ segir hann. „Manni er krabba­mein nátt­úr­lega ofar­lega í huga og ég ótt­að­ist það versta. En sem betur fer reynd­ist sá ótti ástæðu­laus, kúlan var bara skorin burt og ég var útskrif­aður á eðli­legum tíma og fór aftur á hót­elið. Ég mátti samt lítið gera og var hálf­gerð byrði á fjöl­skyld­unni og eig­in­lega búinn að eyði­leggja fríið.“

Ferðin byrj­aði vel og allt lék í lyndi.

Yngsta barnið greindist með RS-vírus

Ekki var þó hörm­ungum fjöl­skyld­unnar lokið við útskrift fjöl­skyldu­föð­ur­ins, þær voru rétt að byrja.
„Á sunnu­dags­morgn­inum, 16. febr­úar, veik­ist litli fimm mán­aða sonur okkar, Breki Berg, heift­ar­lega,“ heldur Tómas sög­unni áfram. „Við fórum með hann á spít­al­ann í Los Cristianos þar sem hann var strax lagður inn og síðan fluttur með for­gangi dag­inn eftir á barna­spít­al­ann í Santa Cruz og konan mín fór auð­vitað með. Þar kom í ljós að hann var kom­inn með RS-vírus og var settur í önd­un­ar­grímu til að hjálpa honum að anda. Þetta voru mjög krefj­andi aðstæður, konan mín fór ein með hann því ég mátti ekki fara með og þar fyrir utan vorum við auð­vitað með hin börnin okkar tvö sem eru sex og fjórtán ára þannig að ég þurfti að sjá um þau. Við náðum reyndar að leigja okkur bíl og heim­sækja þann litla og mömmu hans tvisvar í Santa Cruz.“

Sandstormurinn setti strik í reikninginn

Tómas setti sig í sam­band við trygg­ing­ar­fé­lag sitt og tekin var ákvörðun um að eldri börnin tvö, Ellen Alex­andra, sex ára, og Kristján Freyr, fjórtán ára, skyldu fara heim á undan for­eldr­unum. Þau áttu bókað flug sunnu­dag­inn 22. febr­úar, en það plan átti ekki heldur eftir að ganga upp.

„Á sunnu­deg­inum kom þessi svaka­legi sand­stormur frá Sahara og allt flug var fellt niður,“ útskýrir Tómas. „Þannig að þau komust ekki fet. Konan mín var á hót­eli í Santa Cruz og ég þurfti alltaf að vera fram­lengja dvöl­ina á hót­el­inu okkar í Los Cristianos um eina eða tvær nætur í senn. Starfs­fólkið þar var alveg ynd­is­legt og vildi allt fyrir okkur gera, enda vissu þau hvernig aðstæður okkar voru. En við vorum dálítið í lausu lofti og vissum ekk­ert hvernig þetta myndi þró­ast. Engin leið að útvega annað flug fyrir krakk­ana á mánu­deg­inum, þannig að við ákváðum að fara bara til kon­unnar minnar á hót­elið í Santa Cruz. Og þau fengu svo loks­ins flug heim mið­viku­dag­inn 26. febr­úar.“

Ítalski læknirinn í einangrun á sama spítala

Litli dreng­ur­inn, Breki Berg, var útskrif­aður af sjúkra­hús­inu fimmtu­dag­inn 27. febr­úar, eftir tíu daga spít­ala­vist og Tómas segir allt líta vel út og fjöl­skyldan kom­ist von­andi heim fljót­lega. En hvað með áhrif kór­óna­vírus­grein­ing­ar­innar á fólki á Tenerife, setur hún eitt­hvert strik í reikn­ing­inn?

„Við fréttum nátt­úr­lega bara af því í fjöl­miðlum,“ segir hann. „En þetta varð samt fljót­lega áþreif­an­legra fyrir okkur. Við sátum inni á stof­unni hjá Breka litla þegar við sáum í sjón­varp­inu að ítalski lækn­ir­inn sem greind­ist fyrst var kom­inn í ein­angrun á sjúkra­hús­inu sem við vorum á. Við vorum samt auð­vitað ekki í neinni hættu, hann var alveg ein­angr­aður, þetta var bara svo­lítið súr­r­eal­ísk upp­lifun.“

Þið verðið vænt­an­lega afskap­lega fegin að kom­ast heim eftir þessar hremm­ingar allar?
„Já, þegar það ger­ist verður það mjög gott,“ segir Tómas og and­varpar. „Við erum komin með stað­fest flug heim á sunnu­dags­morgun. Og við hugsum okkur vænt­an­lega tvisvar um áður en við förum aftur í frí, alla­vega til Tenerife!“

Sjá einnig: „Það hafa fund­ist smit­aðir ein­stak­lingar hérna allt um kring“