Pistill sem Kolbeinn Sævarsson birti á dögunum á Facebook fer eins og eldur í sinu á samfélagsmiðlun. Þar lýsir hann reynslu sinni af svokölluðum kakóserómóníum, þar sem fólk drekkur hreint kakó, sem er nokkuð frábrugðið því sem flestir þekkja.
Kolbeinn segist hafa farið yfir um við að drekka slíkt kakó. Hann hafi fengið sjálfsvígshugsanir meðal annars. Kakódrykkja sé því ekki eins saklaus og margir halda. Hann hefur gefið Mannlífi góðfúslegt leyfi til að endurbirta pistilinn sinn.
Pistill Kolbeins í heild sinni
Það er eitt sem mér liggur á hjarta og langar til að tjá mig um. Þarsíðustu helgi fór ég á svokallað helgar retreat. Aðilinn sem gerir þetta út setur þetta upp sem andlega og skemmtilega ferð með nokkrum laufléttum verkefnum þar sem verður dansað og verið út í náttúrinni. Sem hljómar alveg vel og er rétt að nokkru leiti. Í þessari ferð er líka verið að gefa fólki hrátt kakó stundum 2 á dag í svokölluðum kakó serímóníum og á kakóið að vera einhver orkufæða frá guðunum sem á að opna hjartastöðvarnar og framkvæma einhver áhrif sem líkja til að vera ástfanginn eða svo er sagt.
Og svo þegar fólk er búið að drekka þennan óþverra þá á að fara að ræða um tilfinngar og dansa saman. Hljómar allt voða krúttlegt. Ég hinsvegar upplifði þessa helgi ekki svona æðislega.nÍ fyrsta lagi langar mig aðeins að taka hrátt kakó aðeins fyrir. Þetta efni hefur verið að ryðja sér til rúms hérna á Íslandi á undanförnum árum.
Og er mikið notað af svona „andlegu“ liði sem notar þetta efni sem einhverskonar hækju í sínum andlegu iðkunum. Þetta efni er gefið út fyrir að vera alveg skaðlaust og meirasegja bráðholt fyrir líkama og sál og keppist fólk um að lofsama þetta efni. En því miður eru engar langtíma rannsóknir komnar á þetta efni sem styðja við það.
Þetta fólk einhverra hluta vegna gleymir alltaf að nefnast á að þetta efni framkallar einhverskonar vímu og getur verið mjög ávanabindandi. Það er virkt efni í þessu sem heitir Theobromine sem er í sama flokki og koffín og hefur bein áhrif á miðtaugarkerfið. Og er mikið magn af því í kakói. Og þar sem ég er hættur að nota koffín var ég enn næmari fyrir þessum áhrifum. Og er fyrir með svakalega næmt og viðkvæmt taugakerfi líka.
Svo er þetta líka mjög skaðlegt fyrir lifrina þar sem hún á mjög erfitt með að vinna úr þessu vegna flókinna efnasambanda. En mjög auðvelt að selja manni þá hugmynd að þetta sé það alveg málið og gott fyrir mann þetta er jú kallað kakó sem minnir mann á jólin og einhver kósýheit. Allavega. Ég lét segjast og trúði þessu liði og var nokkrum sinnum búinn að fara á svona eintaka viðburði.
Þar sem var drukkið kakó og síðan sungið möntrur og dansað og allt gott og blessað með það. Svo fór ég að taka eftir því að alltaf þegar ég ætlaði í háttinn um kvöldið eftir svona serímóníur var ég mjög tjúnaður og átti ég alltaf erfitt með að sofna og svaf mjög laust og nokkur skipti varð mér pínu óglatt og fékk drullu. ég spáði samt ekkert meira í því þá.
En já snúum okkur aftur að ferðinni. Margt gott við þessa ferð og vel heppnað. En já stjórnandi ferðarinnar var með einhverja smá kynningu um kakó í byrjun ferðarinnar og sagði það mjög hættulaust og litlar sem engar aukaverkanir í mesta lagi smá hausverkur.
Áður en við lögðum af stað seinnipart föstudags var drukkið kakó. Á laugardeginum var drukkið kakó um morguninn og um kvöldið.
Aftur á sunnudagsmorgun og svo líka á mánudagsmorgun. Og alltaf sett í einhvern andlegan búning. Og svo var stíf dagskrá alla daganna og margt mjög skemmtilegt.
En aðfaranótt sunnudags upplifði ég miklar aukaverkar af þessu kakói og líka aðfaranótt mánudags. Á laugardagskvöldið var kakó serímónía og svo var held ég 5 tíma session þar sem við sátum og vorum að vinna einhver „verkefni“ og sátum í grúbbum að ræða erfiða og persónulega hluti sem tók mjög á andlegu hliðina mína og svo eftir það var dansað og einn einstaklingur í hópnum var með efni sem heitir Rapé og átti við að vera rosa andlegt og nice og var að bjóða fólki og ég sló til og prófaði.
Hann hinsvegar ljáðist að segja mér að það er mikið níkótín magn í þessu efni (sem hann blés upp í nefið á mér). Það skrifast líka á mig að spyrja ekkert út í efnið og treysta bara blint. Og þar sem ég er löngu hættur að nota níkótín fór ég í svakalegt níkótín sjokk og var líka með kakó í kerfinu þá var ég með óráði í smá tíma. Ég ber samt engan kala til þessa einstaklings enda gekk honum örugglega bara gott eitt til.
Ég svaf lítið sem ekkert um nóttina, upptjúnaður með hraðan hjartslátt, svitnaði og var með skjálfta og hausverk. Mikið hugsanarugl í hausnum og litlar stjórnir á hvötum. (held ég hafi rúnkað mér 5 sinnum eða eitthvað) og í framhaldinu dottið í sjálfsvígshugsanir. Ég er ekki að segja að þetta hugarástand sem ég var í hafi verið bein afleiðing af kakó og rapé neyslu og er þetta ekki óþekkt hjá mér en það var óvenju erfitt að hafa stjórn á hvötum og hugsunum þessa nótt.
Og svo kom sunnudagsmorgun og ég nánast ósofinn og beint í kakóserímóníu. og svo í framhaldinu kom svo „verkefni“ sem ég sé eftirá að var á mjög gráu svæði. Við semsagt sátum öll í hring og svo kallaði hann okkur eitt og eitt inn í miðjan hringinn og vildi að við töluðum um eitthvað mjög persónulegt sem lægi þungt á okkur fyrir framan alla.
Sem og við gerðum og svo setti hann sig í einhver dómarastól á hvert og eitt okkar og túlkaði þetta allt eftir sinni hentisemi og guð veit hvort hann hafi rétt fyrir sér eða sé yfir höfuð hæfur til að leiðbeina fólki í svona erfiðum málum. Svo líka það að það var enginn til að grípa liðið. Það tekur á tilfinningarnar að opna á svona hluti (allavega hjá mér) og enginn til að leiðbeina manni í úrvinnsluferlinu.
Einhverjir í hópnum sjálfsagt viljugir en spurning með hæfni og getu. Restina af deginum var ég í miklum tilfinngasveiflum náði samt að hafa smá gaman þegar við fórum í einhvern foss og fengum útrás þar. um kvöldið var ég svo aftur tjúnaður og var með miklar svefntruflanir og treysti mér ekki í að tala við neinn um líðan mína þar sem ég á erfitt
með að treysta fólki og þekkti engan þarna það vel.
Ég kom fram síðastur af öllum á mánudagsmorguninn illa upplagður og beint í kakó. og svo var lagt af stað heim. ég var ekki kominn heim fyrr enn um miðnætti þar sem heimferðinn gekk brösulega fyrir sig. En svo loksinns þegar ég komst heim var ég algjörlega búinn á því. Ég var með dagskrárliði sem ég átti að mæta í á þriðjudeginum og miðvikudeginum
og sá fram á það að ég hefði enga orku til að sinna mínum skyldum og hringdi mig því inn veikann. Var bara í fráhvörfum/þynnku held ég.
Svo kom líka kvíði yfir mig ég hafði nefnilega verið að opna á allskonar persónulega hluti í einhverri kakóvímu fyrir framan fólk sem ég hafði aldrei séð og veit ekkert hvort ég muni sjá það aftur og fannst það óþægilegt. Þetta hreyfði líka við ýmsum tilfinnigum og enginn til að hjálpa mér að vinna úr þeim. Svo á þriðjudeginum hefur stjórnandinn samband við mig og tjáir mér að það sé annað verkefni sem ég verði að gera ekki seinna enn í dag og ég spyr hann hvað myndi gerast ef ég myndi ekki gera það þá tjáir hann mér að hann myndi fjarlægja mig úr hópnum og ég fengi ekki að veri í hópnum áfram.
Ég er nokkuð viss um að þessi einstaklingur sé haldinn einhverri sjúklegri stjórnsemi.
Þetta „verkefni“ fól í sér að gera vídéo um upplifun sína á ferðinni sem hann svo notaði á instagraminu sínu til að prómóta þessi retreat. Ég vildi vera í hópnum áfram þar sem ég á erfitt með að tengjast fólki og geri því flott vídeó handa honum sem hann svo var með í story hjá sér á instagram. Verð að segja að mér fannst það ekkert voða nice.. introvertinn ég.. og það er bara ekkert að því að vera introvert btw. Svo hittumst við flest úr hópnum á miðvikudagskvöldið í kakóserímóníu og dönsum og eitthvað húllum hæ og svona verið að slaufa þessu upp að ég held.
Ágætis kvöld og allt það en svo átti ég erfitt með svefn um nóttina. Hópurinn er svo í samkiptum áfram inná svona grúbbu á messenger og voru einhverjir úr hópnum að hittast og fá sér kakó og svo hélt stjórnandinn áfram að henda einhverjum svokölluðum verkefnum þarna inn. Ég tek síðan síðan ákvörðun um að yfirgefa þessa grúbbu þar sem innsæið sagði mér að það væri eitthvað bogið við þetta.
Ég var farinn að merkja neyslumynnstur í kringum þetta kakó og stjórnandinn (sem er að selja kakó btw) hélt áfam að lofsama kakóið og þrýsta á liðið að skila inn einhverjum verkefnum. Stjórnandinn hefur síðan samband við mig og segir „ég sé að þú fórst úr grúbbunni án þess að gefa útskýringar, villtu hafa það þannig“ eins og ég hafi verið að brjóta einhvern sáttmála.
Gaur retreatið kláraðist fyrir viku.. back the fuck off. Ég á ekkert að þurfa að útskýra mig.
Svo hef ég samband við hann og bað hann um að fjarlægja vídeóið sem ég sendi honum af netinu því mér fannst óþægilegt að vita til þess að fólk sem ég þekkti ekki gat verið að horfa á það. Sem hann gerir sem ég kunni að meta.
Svo hef ég samband við hann aftur og tjái honum um aukaverkanirnar sem ég upplifði af þessari kakóneyslu og tjái mig líka um að mér finnist að ef einhver i hópnum sé með efni (rapé í þessu tilfelli) sem ekki var búið að taka fram að yrði á staðnum væri það á ábyrgð
stjórnenda að upplýsa alla í hópnum hvað efnið sé, hvað sé í því og hver áhrifin eru og að mér finnst að það mætti útskýra betur hvað kakó er nákvæmlega og hver áhrifin eru.
Taka fram að það hefur mjög örvandi áhrif og getur verið ávanabindandi og getur haft aukaverkanir svosem svefnleysi, hjartsláttartruflanir, svita, skjálfta, ógleði og skapsveiflur.
Stjórnandinn tók ekki vel í þessa gagnrýni og brást við með hroka, gerði lítið úr þessum staðhæfingum hjá mér og reyndi að snúa þessu yfir á mig að ég væri að særa hann með þessum árásum og væri tilætlunarsamur og ég veit ekki hvað og hvað. Það er einmitt þessvegna sem ég er að skrifa þennan pistil þessi viðbrögð stuðuðu mig.
Ekki misskilja mig ég er ekki að setja neytt út á það að fólk sé að fá sér kakó og svoleiðis bara í góðu lagi og margir hafa gott og gaman af. ég vill bara eyða þessari blekkingu að
kakó sé eitthver ofurfæða og sé allra meina bót og hafi lítil sem enginn skaðleg áhrif. Það er búið skreyta þetta með einhverju andlegu glimmeri og mála þetta upp sem eitthvað
yfirnáttúlegt stöff, jújú það eru einhver steinefni og svona í þessu líka sem eru góð fyrir mann en hey það að líka eitthvað af drasli í tequila sem er gott fyrir mann en flestir vita þó að það hefur líka hugbreytandi áhrif og getur verið ávanabindandi.
Þegar sannleikurinn er sá að svona kakóserímóníur eru bara það nákvæmlega sama og að sitja við arineld með bjór og glamra á gítar og syngja saman og fara svo á trúnó.
Ranka svo við sér daginn eftir og hugsa „afhverju í andskotanum var ég að segja þessu liði frá þessu“. Nema að það er búið að setja þessa neysluvenju í einhvern andlegan og fallegan búning. Fólk er bara að koma saman, innbyrða hugbreytandi efni svo það geti aðeins slakað á hömlunum og lyft sér upp saman. Afþví að einhverja hluta vegna finnst flestu fólki efrfiðara að gera það algjörlega alsgáð.
Og ég er ekki að setja út á neysluvenjur heldur enda erum við flest með einhverjar (ég ekki undanskilinn þar). ég vill bara að hlutir séu sagðir eins og þeir eru. Kakó er hugbreytandi efni sem er mjög ávanabindandi ekkert flóknara en það. Og þeir sem eru að bjóða fólki upp á þetta mega alveg vera duglegari við að tjá fólki það. Að fá sér kakóbolla er bara það sama og að fá sér skot, línu eða jónu eða hvað það er sem fólk fílar.
Þegar ég áttaði mig á þessu tók ég ákvörðun um að snarhætta að innbyrða þetta sull, því ekki bara það að víman er ömurleg þá er þetta líka viðbjóðslegt á bragðið. Ég gæti alveg eins verið heima hjá mér að sjúga kókaín og sannfært mig um það að það þjónaði einhverjum andlegum tilgangi. Sem ég geri samt ekki.. lengur.
Allt sem ég skrifa í þessari málsgrein er alfarið mín skoðun og eru engar vísindalegar rannsóknir sem styðja þetta.. að ég held allavega. En ef fólk nennir að leita aðeins á netinu þá er alveg slatti af efni um hrátt kakó og skaðsemi þess.
Svo finnst mér líka svolítið fyndið. Það eru alveg nokkrir svona hópar á Íslandi sem eru alveg all in í þessu kakói og eru oft að halda seremóníur og bjóða fólki einkaþjálfun
í einhverju kakóhugleiðsluandleguferðalagi og er örugglega að hala inn eitthvað af peningum. svo komst ég að því að flest þeirra eru að nota ágóðan í að fara í ferðir
til guatemala sem á að vera rosalega heilagur staður og mest af kakóinu kemur þaðan.
Til að vera meira fucked up á kakói en setja það í andlegt ferðalag búning. mér finnst svosem ekkert að því að fólk sé að lifa lífinu og hafa gaman og finni leiðir til að fjármagna það á eigin vegum.
Bara soldið kaldhæðið þar sem þetta lið gefur sig út fyrir að vera rosa spiritual og vilja hjálpa öðru liði en bara ef að liðið á peninga og er síðan bara nota ágóðan undir rassgatið á sjálfu sér og lætur svosem ekkert gott af sér leiða til samfélagsinns. Mörg þeirra eru til dæmis ekkert að vinna og bara með svartar tekjur af svona kakó braski. Ég allavega er ennþá alveg jafn geðveikur þótt að ég hafi farið á þónokkra svona viðburði. En auðvitað geri ég mér grein fyrir að maður þarf að ástunda hluti svo þeir virki en þetta er bara ekki minn tebolli.. eða kakóbolli í þessu tilfelli. En ég er bara að tala fyrir mig það getur vel verið að þetta sé að hjálpa fullt af fólki.
Allavega voru hipparnir ekkert nema ástin og friðurinn útúrblastaðir á LSD. Ekki það að ég sé að setja þetta í eitthvað samhengi. En samt. Og ég er ekki að setja út á hippana né kakóliðið. Ef einhverjum líður betur við þessar neysluvenjur er það bara gott og blessað í mínum augum. Við erum öll bara að leitast eftir því að líða vel er það ekki.. og það eru alltaf einhverjir sem telja sig vita leiðinna að vellíðan og reyna að selja öðrum þá hugmynd. Þannig hefur það alltaf verið. Flestir geta fundið eitthvað við sitt hæfi.
En þegar uppi er staðið hafa flestir ekki hugmynd um hvað í andskotanum er í gangi í þessari alsherjar geðveiki. Sem við köllum daglegt líf. Ég er alveg þar, hef ekki ennþá fundið hóp, hugmyndafræði eða efni sem hentar mér. Tja nema þá concerta og fluoxetin þau lyf björguðu lífi mínu. Og líka vinna (samtalsmeðferð) með menntuðum aðilum sem hafa þekkingu til að leiðbeina fólki í vernduðu umhverfi. Og að reyna halda uppi góðum venjum og hugsa vel um mig og aðra. En hef samt alveg prófað alskonar og er opinn fyrir nýjungum.
Leitinni heldur áfram þar sem þjáningin lifir áfram í okkur flestum. Ætli ég verði ekki bara lone wolf áfram þar sem mér er byrjað að kunna ágætlega við sjálfan mig og hef minni þörf til að tilheyra einhverjum hóp öðrum enn hópnum inní hausnum á mér.. alltaf stemmari þar.
Þangað til eitthvað annað kemur í ljós eða inná borð til mín. En ekki miskilja mig ég er ekki að segja að allt sem ég hef prófað virki ekki það hefur allt gefið mér einhverskonar þroska og kennt mér eitt og annað á einhvern hátt um sjálfan mig, aðra og lífið og hef ég fengið margt að láni héðan og þaðan úr þessum andlega frumskógi.
Það er einhver sannleikur í þessu öllu en ekkert af þessu er heilagur sannleikur.
Algörlega mín skoðun. Hvað ferðina varðar þá tel ég það mjög óábyrgt og áhyggjuefni að smala saman vel rúmlega 20 manns (sem eru í misjöfnu ástandi andlega og tilfinningalega og mörg hver með undirliggjandi geðsjúkdóma og sögu um fíknivanda (ég t.d.)).
Og dæla í það örvandi efnum og þrýsta á það að tala um erfiða hluti. Og að sem virðist bara einn einstaklingur sem sér um að halda utan um hópinn og alla þá sálfræðilegu aðstoð sem hann telur hópinn þurfa og guð einn veit hvort að þessum aðila sé treystandi fyrir því verkefni. Ég er nokkuð viss um að svo sé ekki. Og neitar síðan að taka ábyrgð á hópnum og afleiðingum af því sem hann lætur hópinn gera. Þetta er eldfimur kokteill að mínu mati.
og flestir í hópnum það brotnir að þeir lepja allt upp eftir honum. Vilja náttúrulega fá lausn sinna mála eins og þeim var lofað.
Mér fannst líka áhyggjuefni að þegar ég var að nefna það við hann að mér finndist það vera á ábyrgð stjórnenda að ef einhver í hópnum væri með efni sem ekki var tekið fram í ferðalýsingunni að yrði á staðnum að upplýsa alla um efnið og áhrif þess. Hann hélt nú ekki.
Sagði að við værum fullorðið fólk og gætum tekið ábyrgð á okkur sjálf. Þá spurði ég hann að hann myndi líta eins á það ef einhver kæmi með jónu t.d. Hann svaraði í hroka að sagði að þetta væri ekki AA ferð (AA eru samtök af fólki sem er að halda sér edrú) og voru einhverjir í hópnum í þeim samtökum.
Hann sagði ennfremur að það væru dæmi um að fólk hefði notað sveppi á svona retreatum eins og það væri eitthvað kúl (ekki hjá honum samt) en mér finnst þetta mjög óábyrgt tal hjá manni með hóp af fólki sem mörg hver eiga sögu um fíknivanda. Plús það að vera dæla í það örvandi efnum sem eru ávanbindandi. Ég læt fylgja skjáskot af samtali mínu við hann. Fólk getur dæmt sjálft. Þetta er mín skoðun. Ég var búinn að láta hann vita að ég myndi tala gegn þessu og það væri ekkert persónulegt. Mér finnst vanta fleiri hliðar á þetta mál. Það kæmi mér svosem ekkert á óvart að hann væri að nota þessi retreat til að búa til kúnnahóp.
Að mér vitandi er þetta eina vinnan hans. Að selja kakó og halda retreat það er að segja.
Ég allavega er ekkert betur settari eftir þetta. jújú það var margt gott við þessa ferð. Margar góðar minningar en það sem útaf bar (að mínu mati) vegur bara svo miklu þyngra.
Svo hinsvegar getur vel verið að þetta sé að hjálpa mörgum og margir hafa góða reynslu af þessu, kannski er ég bara í einhverjum grumpy old man ham og kannski bara sá eini sem hef þessa skoðun og upplifði þetta svona en samt sem áður á mín skoðun rétt á sér líkt og
sú skoðun að kakó sé fæða frá guðunum og eitthvað mambó jambó. Og sú skoðun að þessi aðferðarfræði í sjálfsvinnu áhættulaus.
Mér fannst ég knúinn til að koma þessu frá mér því kannski er einhver þarna úti í svipuðum sporum og ég og þarf að heyra þetta svo hann þurfi ekki að brenna sig eins og ég. Og vill ég líka hvetja fólk í að kynna sér allt ýtarlega og mynda sína eigin skoðun á viðfangsefninu en ekki bara trúa blint á eitthvað sem fólk er að selja manni. Úlfurinn getur alveg klætt sig í ömmuföt og sannfært fólk um að hann sé krúttleg amma og étið það síðan þegar hann er búinn að vinna sér inn traust þeirra. Þessi myndlíking var fenginn að láni úr ævintýri sem einhverjir þekkja kannski. Ég geri mér líka grein fyrir að þessi færsla á mögulega eftir að vera umdeild en við getum ekki öll vera sammála um allt er það?
Athugasemdir