Björn segir þjóðina heilaþvegna: „Allt sem þeir koma nálægt ber með sér dauðann“

Björn Birg­is­son, sem stundum er kall­aður rödd alþýð­unnar, leggst alfarið gegn því að Íslands­banki verði einka­væddur. Hið sama eigi við um aðra banka í eigu rík­is­ins.

Björn gerir einka­væð­ingu bank­anna að umtals­efni í færslu á Facebook. „Ríkið á ekki að reka banka! Ríkið á ekki að reka banka! Ríkið á alls ekki að reka banka! Það er búið að heila­þvo hluta þjóð­ar­innar með þess­ari marg­tuggnu hauga­lygi! Ríkið á einmitt að reka banka. Síðast var okkur bent ræki­lega á það haustið 2008 þegar einka­vædda banka­kerfið hrundi eins og spila­borg í roki. Banka­kerfi sem ríkið hafði rekið án stór­á­falla ára­tugum saman. Hvert var bjarg­ráðið haustið 2008? Hver bjarg­aði því sem bjargað varð þá? Ríkið,“ segir Björn.

Birni líst afar illa á að nú eigi að fara end­ur­taka leik­inn sem end­aði svo illa með banka­hrun­inu árið 2008. „Nú vilja glæpa­menn­irnir í íslenskum stjórn­málum end­ur­taka leik­inn. Einka­væða Íslands­banka. Til að byrja með. Ekki þarf að efast um að draumur þeirra er svo að einka­væða Lands­bank­ann þegar fram líða stundir. Það má aldrei verða,“ segir Björn ákveð­inn og segir ljóst að hér hefði farið mjög illa í Covid-far­aldr­inum hefði verið búið að einka­væða heil­brigð­is­kerfið: „Þá væru dauðs­föll hér talin í hund­ruðum, ef ekki þús­undum, en ekki fáeinum tugum.“

Björn segir það stað­reynd að meðan allt leiki í lyndi geti ein­stak­lingar ráðið við ýmis­legt og makað krók­inn í leið­inni. Það endi hins vegar alltaf á einn veg því frjáls­hyggjan sé í raun rotn­andi lík. „Græðgin rekur þá alltaf út á ystu brún og steypir þeim svo ofan í hyl­dýpið. Hvert bein­ist þá ákallið um að bjarga? Alltaf að rík­inu – rík­is­sjóði allra lands­manna. Við skulum algjör­lega skella skolla­eyrum við áköllum íslenskra glæpa­manna í stjórn­málum um að rífa eitt og annað úr rík­i­s­eigu til að færa það sér líkum úti í þjóð­fé­lag­inu. Brennt barn lærir að forð­ast eld­inn. Hlustum ekki á frjáls­hyggju­menn­ina – allt sem þeir koma nálægt ber með sér dauð­ann. Frjáls­hyggjan er í óeðli sínu sem rotn­andi lík í lest þjóð­ar­innar,“ segir Björn.