„Kæri forsætisráðherra. Þegar þú varst á okkar aldri, er þetta framtíðin sem þú vildir?“

„Þegar þú varst á okkar aldri, 14 eða 15 ára, hvað lang­aði þig að gera þegar þú yrðir stór? Hvernig sam­fé­lag ímynd­aðir þú þér að yrði í fram­tíð­inni? Langaði þig líka að Ísland yrði fyrir alla?“

Þetta segir hópur barna á aldr­inum 14 til 15 ára í Aust­ur­bæj­ar­skóla í opnu bréfi Í Frétta­blað­inu. Bréfið er stílað á Katrínu Jak­obs­dóttur, for­sæt­is­ráð­herra. Bréfið er ein­falt en afar bein­skeytt. Þau eru afar ósátt við að Ísland sé ekki fyrir alla. Að vinum þeirra sé sparkað úr landi. Viljum við vera þjóð þar sem allir eru eins? Spyrja krakk­arnir og bæta við:

Þá segja þau að stjórn­völd séu að senda úr land krakka sem væru kannski bekkj­ar­fé­lagar þeirra. Vinir þeirra. Og í tíð rík­is­stjórnar Katrínar og Bjarna hafa krakk­arnir í Aust­ur­bæj­ar­skóla misst vini sem hefur verið sparkað úr landi.

„Þið eruð að senda burt krakka sem eru þegar orðnir vinir okkar. Eins og Milina, Kemal, Samir, Aya, Leo, Ali, David og öll hin börnin sem hafa verið send úr landi. Af hverju eru þau ekki að skrifa þetta bréf?“ Þá spyrja Krakk­arnir í Aust­ur­bæj­ar­skóla þess­arar ein­földu spurn­ingar:

Hér má lesa bréfið í heild sinni.