Líf Óðins snerist í kringum neyslu bróður hans: „Mamma var alltaf í meðvirkniskasti“

„Ég man fyrst eftir því þegar ég var svona fimm ára, þá heyri ég læti frammi þegar ég átti að vera sofn­aður. Ég fór fram og sá bróður minn taka mömmu mína háls­taki.“

Óðinn Örn er er aðeins 17 ára gam­all en hefur gengið í gegnum margt sem aðstand­andi fórn­ar­lamba fíkni­sjúk­dóma. Í nýjasta hlað­varpi Það er von segir hann opin­skátt frá því hvernig fíkni­sjúk­dómur bróður hans hafði bein áhrif á líf allrar fjöl­skyld­unnar.

Kom heim í fráhvörfum

Óðinn segir að hann hafi ekki skilið allar aðstæð­urnar á þessum aldri og hafi ekki hugsað með­vitað um þetta aftur fyrr en árið 2019, en þá hafi það komið almenni­lega í ljós að bróðir hans væri kóka­ín­fík­ill,

„Hann var kom­andi heim í frá­hvörfum,“ segir Óðinn þegar hann lýsir hvernig ástandið var árið 2019. Bróðir hans hafi verið reiður og erf­iður og hafi ráð­ist á sig og aðra fjöl­skyldu­með­limi í geðs­hrær­ing­unum sem fylgdu frá­hvör­f­unum.

Óðinn talar um að það sé minnistætt þegar bróðir hans fór í fyrstu inn­lögn­ina á Vogi, hvað það hafi verið erfitt að sjá bróður sinn illa útlít­andi, útkeyrðan, grannan og ræf­ils­legan. „Ég hélt að þetta væri bara búið eftir það.“

Mamma í meðvirkniskasti

Þegar stóri bróðir flutti heim eftir með­ferð þurfti Óðinn að víkja og sofa á dýnu inni hjá mömmu og pabba því bróðir hans þurfti her­bergið. Óðinn talar um að hafa oft liðið eins og „Palli einn í heim­inum“ því líf for­eldra hans sner­ist um bróður hans og sveifl­urnar í kringum neysl­una. „Mamma var auð­vitað í með­virkniskasti alltaf, gat ekki sótt mig í skól­ann því hún þurfti að hvíla sig vegna þess að þetta tók allt svo mik­inn toll“.

Þegar Óðinn er spurður út í  það hvort hann hafi trú á að bróðir hans nái bata þá svarar hann að í þess­ari með­ferð sem hann sé í núna hafi hann fulla trú á honum og hann sé nú þegar búinn að fyr­ir­gefa honum og hlakki til þess að eyða tíma með bróður sínum.

Fíkniefni eru ekki töff

Óðinn talar um hvernig það er að upp­lifa sig útundan, hann sé einn af fáum sem hefur ekki prófað kanna­bis og seg­ist hann eiga fullt af vinum sem reykja kanna­bis og taka spítt og halda að það sé töff. Hann tekur það skýrt fram að það sé ekki töff að nota fíkni­efni. Það sé sorg­legt og það sé enn sorg­leg­ara að monta sig á því eða að hafa það við­horf að það sé til upp­hafn­ingar á ein­hvern hátt.

Óðinn hefur þrátt fyrir ungan aldur, upp­lifað margt sem teng­ist neyslu í gegnum ást­vini en hann hefur bæði misst ást­vin vegna neysl­unnar og af slysförum eftir að neyslu lauk.

Hann tók afstöðu gegn því að nota hug­breyt­andi efni sjálfur vegna þess að hann veit hvert það getur tekið hann en í þætt­inum segir hann okkur frá nokkrum atvikum tengdum neyslu­heimi bróður síns sem hann þurfti að horfa upp á.