Kom að föður sínum eftir sjálfsvíg: „Er ekki reiður út í pabba – veit hvað honum leið illa“

Róbert Gíslason, sonur leik­ar­ans Gísla Rúnars Jóns­sonar, kom að föður sínum látnum eftir sjálfs­víg hans fyrir ári síðan.

„Þennan dag hrundi ekki bara heim­ur­inn minn ger­sam­lega; heldur hrundi allur heim­ur­inn á svo óhuggu­legan hátt að ég get ekki lýst því. Allt gjör­sam­lega hrundi og ég fann fyrir mik­illi breyt­ingu: Ég var í sjokki.“ segir Róbert og bætir við:

„Ég var eins og í sprengju­losti að því leyti að skelin mín var svo­leiðis hrist og allt inni í henni í henglum. Ég held að fyrstu fjóra mán­uð­ina hafi ég bara verið í „shell shock“ eins og her­menn lýsa – þótt maður beri þetta ekk­ert saman; ég hef aldrei verið í neinu stríði.“

Róbert nefnir að honum fannst „óhuggu­leg­ast að ég gerði mér í raun­inni ekk­ert grein fyrir hvað ég var virki­lega hristur; var eig­in­lega bara sann­færður um að ég væri að höndla þetta mjög vel og fékk ein­hverja ábyrgð­ar­til­finn­ingu.“

Oft hefur verið sagt að daprastur allra sé trúð­ur­inn þegar hann er ekki að skemmta og gleði­gjaf­inn Gísli Rúnar var í hópi þekktra leik­ara sem földu og fela enn kvöl­ina í sál sinni á meðan þeir fá fólk til að brosa og hlæja.

Mörgum finnst Róbert vera líkur föður sínum heitnum í útliti; hefur erft eitt og annað frá honum; hæfi­leika; eig­in­leika; bresti og fíkn. Róbert er á góðri leið til bata og biður fólk almennt um að sýna meiri skiln­ing til handa þeim sem glíma við kvíða – þung­lyndi og sjálfs­vígs­hugs­anir.

„Ég er ekki reiður út í pabba; ekki sár út í hann. En mér líður mjög oft illa yfir því að hugsa um það hvað honum leið illa í alvör­unni; því ég veit hvað honum leið virki­leg og óhuggu­lega illa.“

Heimild: Frétta­blaðið