Fjármálaráðgjafi sagði skjólstæðingi sínum að hætta á lífsnauðsynlegum lyfjum til að spara

Sanna Magda­lena Mörtu­dóttir deildi á dög­unum sögu í hópi Sós­í­alista­flokks Íslands á Facebook.
Sagan átti sér stað í Reykja­vík og fékk Sanna hana senda frá sam­tökum fólks í fátækt.

„Skjól­stæð­ingur okkar sem fékk nýlega heppi­legri íbúð hjá Félags­bú­stöðum fyrir fjöl­skyldu sína, sótti í dag um strætókort hjá félags­þjón­ustu Reykja­víkur fyrir barnið sitt svo það geti komið og farið sjálft, í og úr skóla. Barnið er á loka­ári grunn­skóla og vill klára í skól­anum sem það þekkir.“

Var skjól­stæð­ingnum gert að fá fjár­mála­ráð­gjöf á vegum þjón­ustu­mið­stöðv­ar­innar áður en tekið væri til­lit til umsókn­ar­innar.

Samkvæmt sam­tök­unum er það ekki óeðli­legt ferli, en segir jafn framt að í ráð­gjöf­inni hafi aug­ljós­lega ein­göngu verið horft á upp­hæðir og ekk­ert til­lit tekið til aðstæðna skjól­stæð­ings­ins.

Fjár­mála­ráð­gjaf­inn benti á að þessi fjöl­skylda gæti auð­veld­lega lagað fjár­hag­inn með því að:

Lækka mat­ar­reikn­ing­inn úr 63.000.-

Þessi fjöl­skylda hefur búið við bágan fjár­hag lengi og því er mat­ar­reikn­ing­ur­inn þetta lágur, hvernig á að pína tvo ung­linga til að borða öðru­vísi og minna af því?

Selja bíl­inn.

Mögulega gott ráð EN bíll­inn er líf­lína fjöl­skyld­unnar og gerir þeim kleyft að heim­sækja ætt­ingja sína, sem búa allir utan Reykja­víkur. Bíllinn er einnig nauð­syn­legur af heilsu­fars­á­stæðum, en stærsta ástæðan er samt sú að bíll­inn er flótta­leið undan ofbeld­is­manni sem hefur setið um fjöl­skyld­una.

Losa sig við hund­inn.

Hund­ur­inn kom inn á heim­ilið að lækn­is­ráði og hefur haft mikil og góð áhrif á bata­feril fjöl­skyld­unnar.

Hætta á lífs­nauð­syn­legum lyfjum.

Kvíðalyf eru vissu­lega dýr en þau eru tekin sam­kvæmt lækn­is­ráði og vara­samt að hætta á þeim án sam­ráðs við lækni. Þar að auki, þegar fólk þjá­ist af alvar­legri áfallastreituröskun og getur átt von á að ofbeld­is­maður minni á sig við ólík­leg­ustu aðstæður þá þarf það klár­lega á sínum upp­á­skrif­uðu kvíða­lyfjum að halda.

Taka barnið úr sál­fræði­tímum.

Eftir allt sem á undan er gengið (ofbeldi, ein­elti og sára­fá­tækt) auk nýlegrar grein­ingar þá er barnið loks­ins að byrja að treysta og stefnir í fram­farir. Það síð­asta sem barnið þarf er að hætta (eða fækka) sál­fræði­tímunum.

Það liggur auk þess alveg ljóst fyrir að það er mun dýr­ara fyrir sam­fé­lagið að styðja barnið ekki með öllum ráðum núna.

Kaupa ódýr­ustu íþrótta­skóna fyrir þetta barn.

Sem að fátækt fólk gerir jú alla jafna en þegar um er að ræða barn með snúna fætur sem þyrfti að kaupa dýra grein­ingu fyrir og sér­smíð­aða skó – þá eru Sports direct skór sem end­ast ekki út mán­uð­inn varla rétta svarið við fjár­hags­vanda fjöl­skyldu sem að glímir við afkomu­kvíða ofan á allt annað sem er í gangi.

Auk þess­ara punkta ráð­gjafans um hvernig fjöl­skyldan gæti sparað, skoð­aði hann einnig úttektir við­kom­andi. Þar kom hann auga á lága úttekt á veit­inga­stað og vilid meina að þarna væru um greini­legt bruðl að ræða.

„Í þessu til­viki hafði fjöl­skyldan keypt sér ódýran mat á veit­inga­stað í stuttu sum­ar­fríi sem eytt var hjá ætt­ingja úti á landi – skila­boð ráð­gjafans eru að því er virð­ist vera: Þú mátt vera á lífi en ekki lifa því.“