Systir Björgvins Páls fær enga aðstoð við fíknivanda: „Á litla systir mín engan séns?“

Björgvin Páll Gúst­avs­son, fyrr­ver­andi lands­liðs­maður í hand­bolta, birti átak­an­lega færslu á Facebook síðu sinni þar sem hann lýsir því hvernig kerfið hefur brugð­ist litlu systur sinni. „Til þess að gera langa sögu stutta. Þá var pumpað í hana lífi 6x í síð­ustu viku vegna ofneyslu,“ skrifar Björgvin.

Systir Björg­vins glímir við fíkni­sjúk­dóm og eftir að hafa gengið út af Vogi í miklu ójafn­vægi var hún á göt­unni í þrjá daga. Þaðan end­aði hún á bráða­mót­töku vegna ofkæl­ingar og leit­aði þá á geð­deild. Geð­læknir mat sem svo að hún yrði ekki lengur inni á geð­deild en í tvo til þrjá daga, engin úrræði bíða hennar að þeim tíma loknum. Þess má geta að á Land­spít­ala starfar svo kölluð fíknig­eð­deild sem aðstoðar fólk með fíkni­vanda, þó er oft fullt þar eins og í öðrum úrræðum fyrir þennan hóp fólks.

Björgvin seg­ist hafa hringt í flestar með­ferð­ar­stofn­anir lands­ins en þær séu allar fullar. „Þetta er ákall um breyt­ingar. Nú skilur fólk kannski betur hvaðan ég kem þegar ég tala um jöfn tæki­færi og að grípa börnin okkar.“

Björgvin segir frá hörmu­legri reynslu þeirra systk­ina þegar móðir þeirra reyndi að taka eigið líf en hún glímdi einnig við alka­hól­isma og önnur geð­ræn vanda­mál.

„Mamma mín hefur alltaf gert sitt besta, en það besta var hrein­lega ekki nóg þar sem að hún fékk heldur ekki bestu spilin á hend­urnar og ef að kerfið hefur brugð­ist ein­hverjum þá er það henni. Saga mömmu er ótæm­andi áfalla­saga sem fáir geta ímyndað sér hvernig lítur út en ég tal­aði aðeins um hennar sögu í bók­inni minni.

Það tók mig því miður æði langan tíma að fyr­ir­gefa henni sjálfs­vígstil­raun­irnar og með hverri til­raun fjar­lægð­umst við hvort annað frekar. Það var ekki fyrr en löngu síðar að ég náði að skilja hennar sögu betur. Mamma mín hefur, fyrir utan að eiga við þung­lyndi, kvíða, félags­fælni og alkó­hól­isma að stríða, gengið í gegnum það að missa einn unnusta í vinnu­slysi og annan úr krabba­meini og lífið hefur á köflum reynst henni afar erfitt.

Að auki er mamma búinn að vera í fjár­hagsvænd­ræðum frá því ég kom í heim­inn, reynt að vinna sig út úr þeim með því að leggja alltof mikið sig, keyrt sig oft í kaf, set sig í 2. sæti og á sama tíma verið að reyna að ná utan um lífið og fjöl­skyld­una sína. Ég kenni mömmu ekki um neitt.

Ég er bara þakk­látur fyrir að mamma sé á lífi og sé ennþá til staðar fyrir barna­börnin sín. Ég trúi því líka að með því að tala um þessi mál öll svona opin­skátt sé ég að hjálpa öðrum í svip­aðri stöðu og eins að hjálpa mömmu með að díla við for­tíð­ina. Ég er löngu búinn að fyr­ir­gefa henni fyrir sín mis­tök. Án mömmu og án hennar sögu væri ég bara ein­hver hand­bolta­kall sem væri löngu hættur að reyna að berj­ast fyrir því að bæta þetta kerfi sem við lifum öll í.“