Völvan átti von á pistli veðurguðsins: „Hann lítur á sig sem fórnarlamb í þessu öllu saman“

Völvan sá það fyrir að Ingó veð­urguð ætti á þessu ári eftir að spyrna enn fastar á móti þeim ásök­unum sem á hann hafa verið bornar. Hún virt­ist þess full­viss að hann ætti ekki eftir að fara ofan í saumana á ásök­un­unum, heldur fara enn lengra í hina átt­ina í stað­inn.

Völva Mannlífs virð­ist hafa séð fyrir og skynjað hin ýmsu mál­efni með nokk­urri nákvæmni ef horft er til alls þess sem þegar hefur ræst úr spá hennar. Eftir sem áður verða birt brot úr spám hennar við ein­hver þeirra tæki­færa.

„Mér sýn­ist Ingólfur Þór­ar­ins­son, eða Ingó veð­urguð, ekki sýna auð­mýkt eða gefa mögu­leika á ein­hvers konar sam­tali. Það er eins og hann eigi eftir að fara enn lengra í hina átt­ina á þessu ári. Mér sýn­ist verða tölu­verð neysla og djamm á honum. Hann er í afneitun gagn­vart þeim ásök­unum sem á honum hafa dunið og er ekki til­bú­inn til þess að fara ofan í saumana á þeim eða skoða sjálfan sig gagn­rýnum augum. Hann lítur á sig sem fórn­ar­lamb í þessu öllu saman.“

Ef horft er til nýs pistils sem Ingó skrif­aði, passar þetta allt saman nokkuð nákvæm­lega, ef und­an­skilin er spá völv­unnar um djamm – ekki er unnt að taka afstöðu til þess hluta.

Völvan sá þó mögu­leika á breyt­ingu, haldi Ingó rétt á spil­unum.

„Það eru þó tvær hliðar á pen­ingnum. Ingólfur er á leið inn í þannig tíma­bil í líf­inu að ef honum tekst að sýna æðru­leysi gæti það hugs­an­lega gjör­breytt lífi hans og veitt honum aukna ham­ingju. Hann gæti kom­ist í teng­ingu við ein­hvers konar æðri mátt og fundið sig betur í fram­hald­inu. Þetta er ákveðið fíkni­þema – hann þarf að fylla hol­una með ein­hverju.

Þetta ger­ist ekki á þessu ári, en gæti gerst síðar ef hann sleppir tak­inu og sýnir auð­mýkt.“