Sóley: „Viðbrögð flokksins vekja ekki mikla von – Ummæli Sigurðar minna á klefamenningu,öráreiti“

Sóley Tóm­as­dótir, stofn­andi Just Consulting og fyrr­ver­andi borg­ar­full­trúi, ræðir um mál Sigurður Inga Jóhanns­son, inn­við­ar­ráð­herra og Vigdísar Häsler, fram­kvæmda­stjóra Bænda­sam­tak­anna. Sóley segir í hug­leið­ingum sínum á síðu sinni að:

„Framkoma Sigurðar Inga Jóhanns­sonar á Bún­að­ar­þingi í síð­ustu viku hafi verið óvið­eig­andi og sær­andi, en mjög gott dæmi um öráreiti. Atburð­ar­rás per­sóna og leik­enda er um það bil svona, í mjög ein­fald­aðri mynd:

1. Sigurður Ingi vísar til fram­kvæmda­stjóra Bænda­sam­tak­anna sem „þeirrar svörtu“ á skemmtun Bún­að­ar­þings.
2. Fram­kvæmda­stjóri Bænda­sam­tak­anna fjallar um fram­kom­una á opin­berum vett­vangi og lýsir þeim sem dæmi um dulda for­dóma sem grass­era í sam­fé­lag­inu.
3. Aðstoð­ar­maður ráð­herra þver­tekur fyrir ummælin og segir málið vera „algert bull“.
4. Sigurður Ingi sendir frá sér afsök­un­ar­beiðni en neitar að ræða málið frekar.
5. Brynja Dan, vara­þing­maður Fram­sókn­ar­flokks­ins sem ætt­leidd er frá Sri Lanka, seg­ist ekki hafa upp­lifað ras­isma innan flokks­ins.

Ummæli Sigurðar Inga féllu við aðstæður sem eiga sér sögu um karllæga stemn­ingu, drykkju og hömlu­leysi sem hefur við­geng­ist í trausti þess að ekk­ert spyrj­ist út. Aðstæður sem minna á klefa­menn­ingu, menn­ingu sem við­gengst innan hópa sem leyfa ómeð­vit­uðu hlut­drægn­inni að stýra hegðun sinni, orðum og gjörðum. Þar sem óvið­eig­andi hegðun er sam­þykkt sem „einka­húmor.“

Viðbrögð aðstoð­ar­manns Sigurðar eru dæmi­gerð fyrir fyrsta og annað stig sjálf­virkra varn­ar­við­bragða. Eitthvað sem er eðli­legt að fljúgi í gegnum huga fólks þegar því er bent á óvið­eig­andi fram­komu en fólk ætti að melta og kom­ast yfir áður en það svarar fyrir slíkt. Við­brögðin virk­uðu sem gas­lýs­ing og gerðu ekk­ert annað en auka á van­líðan þol­and­ans.

Að lokum telur Sóley; „að fram­koma for­manns­ins og við­brögð flokks­ins vekja því miður ekki mikla von. Flokkur sem hefur byggt stefnu sína í gegnum tím­ans rás á íslenskum land­bún­aði, íslenskri menn­ingu og sveita­róm­an­tík þarf að gæta hófs og vera með­vit­aður um mörkin milli þjóð­rækni og þjóð­ern­is­hyggju. Við þurfum öll, sem ein­stak­lingar sem höfum alist upp í eins­leitu sam­fé­lagi hvíts fólks að vera með­vituð um það sama. Við þurfum að forð­ast klefa­menn­ingu, koma fram af virð­ingu við fólk, horfast í augu við eigin mis­tök, átta okkur á þeim áhrifum sem þau hafa, læra af þeim og leggja okkur fram um að bæta okkur. Þannig getum við stuðlað að betra sam­fé­lagi fyrir okkur öll.“