Sólveig Anna fær það óþvegið – Sögð hafa stórskaðað launabaráttu verkafólks

„Þegar stjórn Eflingar, undir for­ystu Sól­veigar Önnu Jóns­dóttur, sagði upp öllu starfs­fólki á skrif­stofu stétt­ar­fé­lags­ins þá opin­ber­að­ist um leið djúp mann­fyr­ir­litn­ing. Sólveig Anna og félagar kunna að skreyta sig með marxískum frösum og þykj­ast vera afskap­lega hug­sjóna­rík en þarna er ein­ungis um að ræða inni­halds­lausan páfa­gauka­lær­dóm. Ef þetta fólk hefði raun­veru­legan áhuga á vellíðan vinn­andi fólks þá hefði það horft sér nær og lagt sitt af mörkum til að skapa aðlað­andi and­rúms­loft á skrif­stofu Eflingar,“ segir Kolbrún Berg­þórs­dóttir og bætir við að hluti verka­lýðs­for­yst­unnar hafi einmitt hagað sér nákvæm­lega eins og „vondu kap­ít­alist­arnir“ sem hún er stöðugt að vara við. Kolbrún fer yfir starf­manna­málin inn á skrif­stofu Eflingar að und­an­förnu eftir að öllu starfs­fólki félags­ins var sagt upp störfum í leið­ara Frétta­blaðs­ins í dag. Sitt sýn­ist hverjum um þessa ákvörðun og hefur Sólveig Anna fengið sinn skerf af gagn­rýni.

Kolbrún Berg­þórs­dóttir, leið­ara­höf­undur, sendir Sólveigu Önnu Jóns­dóttur, for­manni Eflingar, tón­inn. Gagn­rýnir hún þá einnig Ragnar Þór Ing­ólfs­son, for­mann VR, og Vilhjálm Birg­is­son, for­mann Verka­lýðs­fé­lags Akraness og for­mann Starfs­greina­sam­bands­ins

„Hver á fram­vegis að geta tekið mark á þessu fólki? Stjórn Eflingar hefur ræki­lega tek­ist að gjald­fella verka­lýðs­bar­átt­una,“ segir Kolbrún og bætir við að Sólveigu Önnu sé fyr­ir­munað að koma auga á eigin sök.

Kolbrún minnir á að bar­áttu­dagur verka­lýðs­ins, 1. maí, sé framundan en þá leggi for­ystu­fólk verka­lýðs­hreyf­ing­ar­innar áherslu á sam­stöðu vinn­andi stétta. Á sama tíma þylur það upp mis­gjörðir vondu kap­ít­alistana í garð vinn­andi fólks.

Kolbrún segir að þennan dag á þessu ári sé ómögu­legt fyrir verka­lýðs­for­yst­una að tala á þessum nótum, nema hún vilji verða að athlægi frammi fyrir alþjóð.

„Gagnrýni á upp­sagn­irnar og frá­sagnir starfs­fólks af eigin van­líðan flokkar hún blygð­un­ar­laust sem van­stillta umræðu. Með­virkni ýmissa verka­lýðs­for­kólfa er síðan bein­línis aumk­un­ar­verð, ef ekki fyr­ir­lit­leg. Ragnar Þór Ing­ólfs­son, for­maður VR, sem vana­lega forð­ast ekki sviðs­ljósið, fór í felur og þegar loks náð­ist í hann gat hann ekki tekið afstöðu með fólki sem beitt var rang­indum. Viðbrögð Vil­hjálms Birg­is­sonar, for­manns Verka­lýðs­fé­lags Akraness, voru einnig snaut­leg en það tók hann ansi marga daga að stynja því út úr sér að stjórn Eflingar hefði gert mis­tök en um leið tók hann fram að hann bæri traust til Sól­veigar Önnu.“

Það er mat Kol­brúnar að Sólveig Anna og vit­orðs­menn hennar hafi stór­skaðað launa­bar­áttu verka­fólks.

„Sú bar­átta grund­vall­ast á rétt­læt­is­kröfu og stendur á sið­ferði­legum grunni. Þessi fram­ganga, gerð í nafni Sól­veigar Önnu, er sið­laus og brýtur gegn rétt­læt­is­kennd heið­ar­legs fólks. Hún mun ekki gleym­ast á verka­lýðs­dag­inn.“