Óhugnalegar lýsingar: „Ef við lendum í átökum byrjum við á því að gjöreyða Reykjavík“

Stefán Karlsson, stjórn­mála­fræð­ingur og fyrr­ver­andi fram­halds­skóla­kenn­ari á eft­ir­launum, segir að heim­ur­inn virð­ist vera á brún hengiflugs þar sem kjarn­orku­stríð virð­ist vera yfir­vof­andi. Stefán ræðir þessar hug­leið­ingar í aðsendri grein í Frétta­blað­inu í dag. Ekki er ólík­legt að mörgum hafi brugðið í brún við að lesa upp­hafið af pistl­inum hans sem byrjar á eft­ir­far­andi orðum:

„Ég ætla að hefja umræð­una á tveimur sögum, sem ég hef heyrt, og ég sel þær ekki dýrar en ég keypti þær. Önnur þeirra er höfð eftir Íslend­ingi sem var eitt sinn staddur á bar í Moskvu,“ segir Stefán og bætir við að þessi Íslend­ingur hafi hitt mann sem reynd­ist vera skip­stjóri á rúss­neskum kjarn­orkukaf­báti.

„Þessi maður spurði landa okkar hvaðan hann væri og þegar hann heyrði svarið sagði hann: „Já, Ísland er í Atl­ants­hafs­banda­lag­inu og þar hafa Banda­ríkin hern­að­ar­að­stöðu. Við beinum kjarn­orkuflaugum okkar að Reykja­vík og ef við lendum í átökum við Vest­ur­veldin byrjum við á því að gjör­eyða höf­uð­borg ykkar þeim til við­vör­unar og segjum svo við yfir­stjórn NATO; þessa erum við megn­ugir. Viljið þið meira?“

Stefán lýsir annarri sögu og er höfð að hans sögn eftir Vladimír Pútín Rúss­lands­for­seta.

„Hann ólst upp við mikla fátækt í Lenín­grad. Fjöl­skylda hans bjó í blokkar­í­búð og þar var mik­ill rottu­gangur. Eitt sinn var þessi til­von­andi for­seti að leika sér að því að smala saman rott­unum og króa þær af út í horni. Þá tók ein rottan sig skyndi­lega út úr hópnum og stökk beint framan í and­litið á honum. Það er haft eftir Pútín að hann hafi lært af þessu atviki að það sé óráð­legt að þrengja svo að öðrum að þeir grípi til óynd­isúr­ræða í örvænt­ingu sinni.“

Stefán fer svo yfir inn­rás­ar­stríð Rússa í Úkraínu og segir að átökin í land­inu séu mik­ill harm­leikur.

„Þján­ingar íbú­anna eru ólýs­an­legar og eyði­legg­ingin gríð­ar­leg. Rússar bera mikla ábyrgð því engum ætti að vera heim­ilt að ráð­ast inn í full­valda ríki. En ábyrgð Banda­ríkj­anna og NATO er líka mikil. Það hefði vel mátt koma í veg fyrir hörm­ung­arnar,“ segir Stefán meðal ann­ars í grein sinni sem má lesa í heild sinni hér.