„Þetta fyrirkomulag getur ógnað þjóðaröryggi“

Oddný G. Harð­ar­dóttir þing­maður Sam­fylk­ing­ar­innar veltir því fyrir sér hvers vegna notkun greiðslu­korta og greiðslu­miðl­unar hér á landi sé marg­falt dýr­ari en í nágranna­ríkj­unum, í grein er hún hefur ritað:

„Það er vegna þess að við erum háð erlendum aðilum,“ skrifar hún og heldur áfram:

„Heim­ild­ar­gjöf og upp­gjör inn­lendra debet­korta fer fram erlendis. Íslenskir neyt­endur eru ekki bara að greiða til íslenskra banka heldur borga þeir einnig til Visa og Mastercard í útlöndum. Hagnaður bank­anna af þessu fyr­ir­komu­lagi hleypur á millj­örðum en er okkur neyt­endum mjög kostn­að­ar­samt því allir milli­liðir vilja sitt á öllum stöðum. Við borgum og getum ekki annað.“

Segir einnig að „við bæt­ist að þetta fyr­ir­komu­lag getur ógnað þjóðar­ör­yggi líkt og Már Guð­munds­son, þá seðla­banka­stjóri, benti á árið 2019 með bréfi til Þjóðar­ör­ygg­is­ráðs. Fjár­mála­stöð­ug­leika­nefnd árétt­aði í yfir­lýs­ingu sinni 28. sept­em­ber síð­ast­lið­inn mik­il­vægi þess að auka öryggi í inn­lendri greiðslu­miðlun til að tryggja rekstr­ar­sam­fellu og vís­aði þar meðal ann­ars til vax­andi netógnar.“

Oddný telur að „við þurfum sjálf­stæðar og óháðar greiðslu­lausnir. Lausnir sem eru bæði ódýr­ari en þær sem við búum við og örugg­ari. Krafan ætti að vera sú að ávallt séu til staðar virkar lausnir sem lúta í einu og öllu íslenskri lög­gjöf um eign­ar­hald, umráða- og notk­un­ar­rétt og eru algjör­lega óháðar inn­gripum erlendra aðila sem gætu ógnað inn­lendri greiðslu­miðlun og fjár­mála­stöð­ug­leika. Það þarf að auka sam­fé­lags­legan ábata og tryggja þjóðar­ör­yggi.“

Bætir við:

„Við í Sam­fylk­ing­unni vildum ekki selja hluti rík­is­ins í bönk­unum fyrr en fram­tíð­ar­sýn hefði verið rædd meðal almenn­ings um það hvernig banka­kerfi þjón­aði hags­munum okkar best. Svara þyrfti þeirri spurn­ingu hvernig banka­kerfi tryggi góða og trausta þjón­ustu við fólk og fyr­ir­tæki með fjöl­breytni, sam­keppni, öfl­ugu eft­ir­liti, neyt­enda­vernd og öruggri, ódýrri, inn­lendri greiðslu­miðlun.“

Hún nefnir að end­ingu að „rík­is­stjórnin og stjórn­ar­flokk­arnir vildu selja sem mest strax og hirtu ekki um að gera þyrfti breyt­ingar á kerf­inu til að tryggja hags­muni almenn­ings. Stjórn­völd og Seðla­banki Íslands þurfa að girða sig í brók og tryggja óháða sjálf­stæða fjár­mála­inn­viði, óháðar og ódýrar inn­lendar greiðslu­lausnir.“