Brynjar Níelsson: „Algjör óþarfi fyrir þá að leika einhver fórnarlömb lögregluofbeldis“

Brynjar Níelsson er kræfur karl og kaldur, eins og menn eiga að vera.

Skrifar:

„Einhver und­ar­leg­ast umræða sem ég hef orðið vitni af á þing­inu var nú í morgun. Hún bar yfir­skrift­ina „Rannsókn Sam­herj­a­máls­ins og orð­spor Íslands.“

Fyr­ir­spyrj­andi, mann­rétt­inda­fröm­urð­ur­inn, Þór­hildur Sunna, sem ku hafa lært eitt­hvað um mann­rétt­indi í Hollandi en ekki náð að skilja hvað felst í hug­tak­inu og enn síður hvað er spill­ing og hvað felst í siða­reglum, hóf ræð­una samt á því að þessi umræða væri ekki um rann­sókn Sam­herj­a­máls­ins þrátt fyrir yfir­skrift­ina og þær spurn­ingar sem hún kom með.“

Og Brynjar spyr:

„Eru engin tak­mörk á því hvað hægt er að bjóða fólki upp á? Svo var reynt að snúa umræð­unni um það að fjár­mála­ráð­herra og ódámur­inn aðstoð­ar­maður dóms­mála­ráð­herra hafi haft afskipti af rann­sókn lög­reglu á svoköll­uðu síma­máli þar sem blaða­menn fengu stöðu sak­born­ings við rann­sókn­ina. Það eru ekki afskipti af rann­sókn saka­máls þótt tveir lög­lærðir menn, þótt þeir starfi í stjórn­ar­ráð­inu, bendi á að um blaða­menn gildi sömu reglur og um aðra við rann­sókn saka­mála og því algjör óþarfi fyrir þá að leika ein­hver fórn­ar­lömb lög­reglu­of­beldis.“

Hann nefnir að „sorg­leg­ast við umræð­una á þing­inu var þegar ein­stakir þing­menn lýsa yfir sekt manna hægri vinstri í málum sem enn eru til rann­sóknar. Það hafa þing­menn gert áður í málum og það iðu­lega reynst mikil sneypu­för og engum til fram­dráttar, eins og ráð­herra benti á í umræð­unni. Allra síst ef menn eru að berj­ast gegn spill­ingu og fyrir mann­rétt­indum.“

Hann segir um spill­ingur:

„Afskipti stjórn­mála­manna af rann­sóknum ein­stakra mála og krafa um að ráð­herra beiti sér með ein­hverjum hætti í tengslum við rann­sókn­ina er birt­ing­ar­mymd tærrar spill­ingar. En virð­ist skipta suma litlu máli þegar þeir eru í póli­tík. Það hefði verið í góðu lagi ef þessi umræða hefði snú­ist almennt um máls­hraða í rann­sókn og sak­sókn mála og hvort nægi­lega vel væri búið að þessum stofn­unum til að sinna verk­efnum sínum. Slík umræða er nauð­syn­leg og dóms­mála­ráð­herra hefur bent á að við þurfum að taka okkur taki í þeim efnum. En slíka umræðu gat stjórn­ar­and­staðan ekki tekið og því farið í gam­al­kunnar skot­grafir og end­ur­tekin póli­tísk leik­rit.“