Forsetafrúin Eliza Reid: „Ég er ennþá þessi venjulega kanadíska kona sem flutti hingað 2003″

For­seta­frúin Eliza Reid segir það mik­il­vægt fyrir Íslend­inga að raddir þeirra sem hafa ekki full­komið vald á tungu­mál­inu heyr­ist.

Hún segir að inn­flytj­endur hafi margt að segja þó þeir tali ekki alveg kór­rétta íslensku.

Eliza flutti hingað til Íslands fyrir tæp­lega tutt­ugu árum síðan, ásamt verð­andi eig­in­manni sínum, Guðna Th. Jóhann­essyni.

Eliza, sem er kanadísk, kynnt­ist Guðna í sagn­fræði­námi í Oxford á Englandi; hún vann sem sjálf­stætt starf­andi blaða­maður, rit­stjóri og rit­höf­undur eftir að hún kom til Íslands; hefur látið að sér kveða í umræðu um jafn­réttis- og inn­flytj­enda­mál.

Það urðu síðan miklar breyt­ingar í lífi hennar og Guðna árið 2016, en þá var Guðni kjör­inn for­seti Íslands; end­ur­kjör­inn 2020.

Eliza var því orðin maki þjóð­höfð­ingja.

Speg­ill­inn ræddi við Elizu Reid um dvöl hennar og líf á Íslandi:

„Ég er enn þá þessi venju­lega kanadíska kona sem flutti hingað 2003, og íslenska konan líka. Það er auð­vitað skrítin til­finn­ing að vera allt í einu þjóð­þekkt sem maki ein­hvers. Og það kannski ein­kennir mig sem ein­stak­ling fyrst og fremst þó að ég muni aldrei útskýra mig sjálfa þannig. En að sjálf­sögðu er ég mjög stolt af því að vera maki hans Guðna. En þessi staða hefur alltaf verið mikil for­rétt­indi, mik­ill heiður og mér finnst þetta svo skemmti­legt.“

Eliza bætir því við að „frá byrjun hefur mig alltaf langað til að gera eitt­hvert gagn. Ég er ekki mann­eskja sem vill brjóta reglur og fara mikið út fyrir þæg­ind­ara­mmann. Jafn­rétt­is­málin eru mér mjög kær, en ég hugs­aði að ég gæti ekki talað um þau. Ég væri komin í þessa stöðu bara vegna þess að mað­ur­inn minn var kjör­inn í emb­ætti. En svo hugs­aði ég að maður veit aldrei í líf­inu hvenær örlögin gefa þér tæki­færi til að gera eitt­hvað. Og það er okkar að velja hvort við viljum gera eitt­hvað með þetta eða ekki. Við erum öll fyr­ir­myndir og við þurfum að velja hvort við viljum vera jákvæðar eða nei­kvæðar fyr­ir­myndir.“

Hún seg­ist ein­fald­lega hafa ákveðið að „nýta rödd­ina mína, rödd­ina sem talar með hreim líka. Það er mjög mik­il­vægt á Íslandi að fólk heyri að þó maður geri ein­hverja vit­leysu í tungu­mál­inu að þá hafi maður eitt­hvað mik­il­vægt að segja. Ég held og ég vona að ég hafi ekki breyst neitt sem ein­stak­lingur þó að ég sinni nú því hlut­verki að vera for­seta­frú. En ég hef lært mikið, skemmt mér, hitt alls­konar fólk og ef eitt­hvað er þá er ég bjart­sýnni fyrir heim­inn og Ísland eftir þau tæki­færi sem ég hef fengið síð­ustu tæp sjö ár.“