Samfélagið brást Heiðrúnu: „Ég er fucked, mamma er bipolar og stjúppabbi minn var barnaníðingur“

Nið­ur­staða rann­sóknar Kol­brúnar Kol­beins­dóttur kynja­fræð­ings sem tók við­töl við átta konur sem eru heim­il­is­lausar og halda til í Konukoti, er ekki upp­lífg­andi: Sam­fé­lagið brást kon­unum þá og bregst þeim aftur núna.

Fimm af þessum átta við­mæl­endum urðu fyrir sifja­spelli eða barn­a­níði feðra sinna eða stjúp­feðra.

Kolbrún kemur fram í þætti Ásdísar Olsen, Undir yfir­borð­inu, sem er á dag­skrá Hring­brautar og verður sendur út í kvöld kl. 20.

Ásdís Olsen.

Í þætt­inum ræðir Ásdísi Olsen við Kolbrúnu, sem segir að það sé til hábor­andi skammar hvernig búið sé að þessum hópi kvenna í sam­fé­lagi okkar; þjón­usta við þær er ekki í sam­ræmi við ofbeldis- og áfalla­sögu þeirra; og þá er Konukot óvið­un­andi hús­næði.

Konurnar áður­nefndu eru á aldr­inum 25 til 60 ára; dvöld­ust þær í Konukoti á þeim tíma er rann­sóknin fór fram.

Allar kon­urnar nema ein, áttu börn, og sam­tals áttu þær 16 börn.

Kemur fram að af átta við­mæl­endum höfðu sjö glímt við vímu­efna­vanda. Þá ein­kennd­ust upp­eld­is­að­stæður kvenn­anna af alvar­legri van­rækslu, afskipta­leysi sem og ást­leysi. Allar glíma þær við skað­legan heilsu­far­s­vanda á full­orð­ins­árum; fíkn­sjúk­dóma, geð­sjúk­dóma, lík­am­leg veik­indi og úti­lokun frá fjöl­skyldum sínum.

Heiðrún tjáir sig um æsku sína í rann­sókn­ar­við­tal­inu:

„Ég bara fucked sko. Það var alveg þannig. Það var mik­ill alkóhólismi, mamma mín er bipolar, stjúppabbi minn var bara fáviti sko. Hann var barn­aníðingur, þegar ég lít yfir æsk­una mína, þá sé ég bara svart. …. æskan var bara ömur­leg sko, þannig séð, ég fór í þrjá skóla, ein­elti í tveimur, og svona, síðasti skólinn fínn. Svo náttúrulega ein­hvern veg­inn byrj­aði ég í neyslu beint eftir grunn­skóla og verð svo bara ólétt 16 ára sko. Svo er svolítið búið að vera downhill from there. …. þegar ég er, svona horfi til baka, þú veist, eins og þegar ég lít yfir æsk­una mína, þá sé ég bara svart. Þú veist, þetta er bara svona, þessi tími var bara hræði­legur.“

María ólst upp hjá föður sínum sem mis­notar hana kyn­ferð­is­lega frá 9 ára aldri. Þegar hún er beðin að meta hvað var erf­ið­ast í rann­sókn­ar­við­tal­inu, flæða tárin og hún tekur sér hlé til að jafna sig. Hún segir mis­notk­un­ina erf­ið­asta en það sé ekki lengur vont „bara hér í hausnum“ og bendir á höf­uðið, því þaðan hverfa ekki minn­ing­arnar.

Ásdís lýsir veik­indum móður sinnar, van­rækslu og óeðli­legri ábyrgð sem lögð var á hana sem barn:

„Mamma mín er rosa veik á geði. Ég vakna með litla bróður mínum, klæddi hann og labb­aði með hann í leik­skól­ann, labb­aði í skól­ann. Og svo var allur dag­ur­inn í skól­anum, þá var ég að hugsa hvernig ég ætti, hvort mamma myndi hleypa okkur inn klukkan fimm. Eða hvernig ég ætti þá að gefa honum að borða. Þetta var bara stans­laust, ein­hver ábyrgð sem ég kunni ekki að taka.“

Vert er að hvetja fólk til að horfa á þátt­inn, en hann er sem fyrr segir á dag­skrá Hring­brautar klukkan 20 í kvöld.