„Þess vegna getur Arna í Bolungarvík ekki keypt duft í sína framleiðslu án þess að kaupa það af MS“

Þor­gerður Katrín Gunn­ars­dóttir, þing­maður og for­maður Við­reisnar, skrif­aði grein sem ber yfir­skrift­ina: Ein­ok­un­ar­lausir páskar 2024.

Þar segir hún:

„Það fylgir því sér­stök blanda af undrun með vott af skelf­ingu að borga fyrir mat á Íslandi. Vernd­ar­tollar eru hærri hér en í þeim löndum sem við berum okkur saman við, sem aftur veldur því að mat­ar­k­arfan hér er dýr­ari en ann­ars staðar. Með vernd­ar­tollum kom­ast fyr­ir­tæki eins og Mjólk­ur­sam­salan í ein­ok­un­ar­stöðu þar sem inn­flutt mjólkur- og und­an­rennu­duft, sem notað er í alls konar mat­væla­fram­leiðslu, verður marg­falt dýr­ara. Til við­bótar hefur fyr­ir­tækið sér­staka und­an­þágu frá almennum sam­keppn­is­reglum; hent­ug­leikar sem öðrum atvinnu­rek­endum býðst reyndar ekki.“

Bætir við:

„Þess vegna getur fyr­ir­tæki eins og Arna í Bol­ung­ar­vík, sem er keppi­nautur MS, ekki keypt mjólkur- og und­an­rennu­duft í sína fram­leiðslu án þess að kaupa það af MS. Og það á hærra verði en heims­mark­aðs­verð vör­unnar er almennt. Þessu háa verði er svo fleytt út í verð­lag sem aftur bitnar á almenn­ingi. Þetta þarf ekki að vera svona. Það er póli­tísk ákvörðun og mann­anna verk að sitja sem fast­ast í mein­göll­uðu kerfi.“

Hún segir að „ástæðan var því ærin þegar full­trúar versl­un­ar­manna og launa­fólks gengu á fund fjár­mála­ráð­herra og mat­væla­ráð­herra á dög­unum og fóru fram á að tollar á til­teknar afurðir yrðu felldir niður sem við­bragð við verð­bólgu sem gefið hefur góða raun td á Spáni. Nægilega hefur mat­ar­k­arfan hækkað í verði und­an­farin miss­eri. Á fund­inum var lagt til að tollar á ali­fugla, svína­kjöt, franskar kart­öflur auk tolla á mjólkur- og und­an­rennu­duft og smjör yrðu afnumdir. Þá var lagt til að tollar á túlíp­önum og rósum yrðu felldir niður á því tíma­bili sem inn­lend fram­leiðsla annar ekki eft­ir­spurn – eins og um páska. Áhrifin yrðu skjót­virk og myndi þar að auki styrkja sam­keppn­is­grunn atvinnu­lífs­ins öllum til heilla.“

Þor­gerður segir að „við­brögðin voru dræm. Í nýlegri fjár­mála­á­ætlun til fimm ára er hvergi minnst á breyt­ingar á tollum og lítið gert til að efla sam­keppni hér. Frekar boðið upp á fram­hald sam­ansúrraðrar íhalds­mennsku og kunn­ug­leg stef. Við­kvæðið um að launa­fólk, atvinnu­líf og Seðla­banki eigi saman að vinna bug á verð­bólgu, en að rík­is­fjár­málin séu und­an­skilin á því ferða­lagi. En það koma páskar eftir þessa páska. Kannski verða næstu páskar upp­haf þess að við lokum ein­ok­un­ar­hringnum og kveðjum í eitt skipti fyrir öll úr sér gengna tolla sem bitna helst á fólki sem gerir sér það eitt til saka að versla í mat­inn. Það má alltaf halda í von­ina.“