Talsverður hiti varð eftir færslu fjölmiðlamannsins Sigvalda Kaldalóns eða Svala, um það þegar sonur hans var rændur fyrir utan Bónus. Þar var útvarpskonan Valdís Eiríksdóttir eða Vala Eiríks sökuð um að gaslýsa, spurð hvað væri að henni og sagt að skammast sín eftir hún kommentaði undir svohljóðandi færslu Svala:
„Ok litla Ísland eða hvað!!!! Sonur minn 15 ára rændur fyrir utan Bónus í Skeifunni kl 21:30. 8 til 10 hetjur af erlendu bergi brotnar(já ekki íslendingar, ég sagði það)rændu svartri Rallph Loren úlpunni sem hann var í. Hef mjög lengi verið klappstýra útlendinga mála á Íslandi en set risastórt spurningamerki við þessa hömlulausu innhleypingu útlendinga. Sorry, atburður kvöldsins setur mig ekki á góðan stað varðandi útlendingasamfélögin sem eru að myndast. Svört Ralph Loren úlpa óskast í M stærð. Finn ykkur í fokking fjöru.“
Athugasemd Völu sem ætlaði allt um koll að keyra var svohljóðandi:
„Glatað að heyra! Vona að hann sé í lagi, á sál og líkama. <3
En Svali minn, þjóðernið viðkemur málinu ekkert. Einstaklingarnir gera það.“
Töluverður fjöldi sýnir athugasemd Völu sammælis með því að líka við hana en Jóna María lýsir vissri undrun á athugasemdinni. Útvarpskonan Vala Eiríks stendur föst á sínu og svarar til útskýringar að ekki sé hægt að hengja heilan hóp af fólki fyrir fáa rotna einstaklinga. Friðrik Gunnar Berndsen sækist þá eftir svörum frá Völu og spyr:
„Af hverju ert þú að gera lítið úr hans [Svala] skoðun byggða á reynslu með því að reyna að gaslýsa hana?“
Þessu svarar Vala Eiríks:
„Ja hérna. Ég er aldeilis ekki að gaslýsa neinn og enn síður er ég að gera lítið úr þessari hræðilegu upplifun! ég get nokkurn veginn lofað þér því að Svali þekkir mig það vel að taka því ekki þannig frá mér. Þetta er það sem gerir samfélagið okkar hættulegt. Reiði og aðskilnaður. Við og þau. „við“ erum ekkert betri og minna hættuleg en „þau“. Við erum öll einstaklingar. Svo einfalt er það. Ég sem einstaklingur tek ákvarðanir út frá mér. Þú átt ekki að vera gerður ábyrgur fyrir mínum ákvörðunum bara vegna þess að við erum bæði Íslendingar, eða hvað?“
Þeir sem rita undir færslu skiptast í tvær fylkingar; þeir sem sjá fylgni milli innflytjenda og þeir sem telja þjóðernið óviðkomandi. Vala situr ekki á skoðun sinni og bendir þeim sem eru á öndverðu meiði á að einhverjir Íslendingar stundi líka glæpi og beiti ofbeldi en ekki megi setja alla undir sama hattinn.
Jóna María ritar þá seinna aftur til Völu og spyr:
„Valdís Eiríksdóttir liggur þú bara á vaktinni inn á þessari ömurlegu reynslu drengsins til að afsaka hælisleitendur? Ertu ekki búin að lesa færsluna? Hvað er eiginlega að þér?“
Þessu svarar Vala:
„Ég fæ notification eins og allir aðrir þegar kommentað er á þræði sem ég hef kommentað á. Á frekar erfitt með að svara ekki, þegar mér finnst fólk vera óréttlátt. Það er það sem er að mér.❤️
Ég las sannarlega færsluna og kom með ábendingu til vinar míns um orðalagið. Í kjölfarið fór umræðan yfir í allt annað og það er það sem ég gagnrýni hér.
Það má færa þau rök að fjölmargir „liggi á vaktinni“ út frá ömurlegri reynslu drengsins til að koma áleiðis eigin fordómum.
Ekki allir, margir beina orðunum aðeins að þessum hópi og almennum glæpahópum og það skil ég vel.“
Jóna María sakar þá Völu um að hafa leitt umræðuna við færsluna á villigötur og dregur Völu í dilka:
„Valdís Eiríksdóttir já og fór í allt aðra átt út af ummælum. Eins og þínum hópi er einum lagið með að gera“.
Vala spyr því næst hvort hún beri ábyrð á ljótum orðum annarra og hver hennar hópur teljist vera. Jóna María er harðyrt og svarar:
„Valdís Eiríksdóttir ljótum orðum hver var með ljót orð? Hvaða helv. ábyrð á orðum hér er verið að tala um son Svala sem er ráðist á af vinum þínum hælisleitendum! Og það er bara als ekkert í lagi og að börnin okkar og við almennir borgarar geti ekki orðið skottast í Bónus án þess að vera klæddur úr og rændur, heldur þú virkilega að það verði engin eftirmála með hans reynslu? Þú tekur þessa færslu upp á ömurlegt level og skammastu þín. Passaðu bara eigin orð. Hópurinn þinn! VIÐ VILJUM HÆLISLEITENDUR“
Vala útskýrir sig áfram og segir Jónu Maríu að hún skammast sín ekki vitund:
„Heldur þú virkilega að ég sé að verja þessa menn? Þú ert greinilega ekki að lesa/skilja það sem ég er að segja. Eina sem ég er að segja er að þó að þessir tilteknu hrottar séu erlendir, þýði það ekki að ALLIR erlendir séu ofbeldismenn. Mikið þykir mér leiðinlegt að þú sért að burðast með þessa reiði en ég frábið mér að verða fyrir henni bara vegna þess að ég er að biðja fólk að beina orðunum að RÉTTUM aðilum. Ég skammast mín ekki vitund fyrir það að tala með mannréttindum og almennri rökhugsun. Góða nótt.“
Síðar ritar Helgi Skúlason til Völu:
„Það er fólk eins og þú sem hefur búið þetta vandamál til … Reyndu nú að skammast þín …“
Vala Eiríks svarar Helga:
„Helgi Skúlason aftur, ég skammast mín seint fyrir það að vilja sanngjarnt og mannlegt samfélag. Samfélag þar sem allir koma vel fram við alla, innfæddir sem og aðfluttir.“































Athugasemdir