Hissa á orðum Bjarna um blöndun menningarheima: „Yfirleitt tækifæri til að fræðast og aðlagast“

Lög­fræð­ing­ur­inn Baldur Karl Magn­ús­son furðar sig á orðum Bjarna Bene­dikts­sonar sem sagði í hlað­varps­við­tali á dög­unum að hér á landi mætti ekki verða of mikil blöndun menn­ing­ar­heima. Sjálfur á Baldur eig­in­konu frá Fil­ipps­eyjum og með henni tvö börn.

„Nú hefur for­sæt­is­ráð­herra varað við of mik­illi blöndun menn­ing­ar­heima sem honum finnst hætta á hér á Íslandi. Mig langar að deila per­sónu­legri reynslu minni af svona blöndun. Ég hitti kon­una mína árið 2012 í Fil­ipps­eyjum, en við erum einmitt af sitt hvorum menn­ing­ar­heimnum.“ Þannig hefst færsla Baldurs Karls en hann segir þau hjónin hafi ákveðið að búa á Íslandi vegna þess hversu frjáls­lynt landið væri.

„Við tókum þá ákvörðun árið 2015 að búa á Íslandi frekar en í hennar heima­landi. Við gerðum það vit­andi að Ísland var frjáls­lynt og opið land þar sem við var pláss fyrir öll þau sem þar vildu vera og ger­ast þátt­tak­endur í sam­fé­lag­inu. Síðan höfum við gift okkur, eign­ast tvö dásam­leg börn, fjár­fest í heim­ili og alla tíð verið í fullri vinnu og lagt okkar af mörkum til sam­fé­lags­ins, efna­hags­lega, félags­lega og menn­ing­ar­lega. Það að við séum með ólíkan menn­ing­ar­bak­grunn hefur skemmti­leg áhrif á heim­ilið. Við skírðum börnin okkar í þjóð­kirkj­unni, þó við mætum stundum alveg í messu í þeirri kaþ­ólsku. Við horfum fyrst á fil­ip­p­eyskar kvöld­fréttir og svo á þær íslensku. Ef við getum ekki verið sam­mála um hvað er í mat­inn elda ég bara eitt­hvað íslenskt og hún eitt­hvað fil­ip­p­eyskt.“

Baldur seg­ist ekki vita hvað beri að var­ast við blöndun menn­ing­ar­heima.

„Ég veit ekki alveg hvað ber að var­ast við blöndun menn­ing­ar­heima. Menning er almennt í eðli sínu jákvæð. Kannski hefur for­sæt­is­ráð­herra áhyggjur af fólki sem er með ein­hvern til­tek­inn menn­ing­ar­legan upp­runa sem er ólíkur þeim sem hann þekkir. Ég vil nú kannski bara gjalda almennan var­hug við allri slíkri hug­mynda­fræði. Í þeim örfáu til­fellum þar sem menn­ing raun­veru­lega rekst á þá er það frekar yfir­leitt tæki­færi til að fræð­ast og aðlag­ast. Það að ætla að reyna að ákveða hvaða upp­runi fólks sé æski­legur í sam­fé­lag­inu hefur almennt ekki gefið góða raun fyrir neitt þjóð­ríki sem hefur lagt í þá veg­ferð.“

Að lokum segir Baldur Karl að fjöl­skylda hans sé rík­ari fyrir að eiga konu hans að.

„Ég veit að mín fjöl­skylda er rík­ari fyrir að eiga að hana Merji og ég er nokkuð viss um að fjöl­skyldan hennar líti á mig sem góða við­bót við þeirra fjöl­skyldu. Ég vona að við Íslend­ingar höldum áfram að vera jafn opin fyrir því að hér býr alls konar fólk, með alls konar upp­runa, og hingað kemur alls konar fólk með alls konar upp­runa. Það á ekki að úti­loka það úr sam­fé­lag­inu.“