Sveppi er kominn með annan fótinn inn í Þjóðleikhúsið: „Ég fæ allavega laun um mánaðamótin“

Sverrir Þór Sverr­is­son. Sveppi. Í við­tali við Reyni Trausta­son segir hann frá því hvernig nafnið Sveppi kom til, hann talar um æsku­árin þegar hann vildi fífl­ast og vera fynd­inn, árin í FB þar sem hann var í vídeó- og skemmti­nefnd, tím­ann á græn­met­isla­gernum, upp­haf fer­ils­ins sem hann er þekktur fyrir, sem var að ganga hring­inn í kringum Ísland í tvo mán­uði, hann talar um hrekk­ina og áskor­an­irnar í sjón­varp­inu, svo sem þegar hann hljóp alls­ber niður Lauga­veg­inn, jákvætt áreitið og svo talar hann örlítið um fjöl­skyld­una. Hann talar líka um hvað sé fram undan og hvort hann vilji verða gam­al­menni á Spáni. Hér er brot úr við­tal­inu.

Eitt og eitt drama

Sjón­varps­þætt­irnir Verbúðin ber­ast í tal, en Sveppi lék í þeim. Hann segir að það hafi verið dásam­legt að vinna að því verk­efni.

Það var eng­inn húmor í þessum gaur sem hann lék.

„Nei, mér fannst það og er búinn að heyra mikið um það að fólki fannst þetta skemmti­legt. Og gaman að sjá mig í þessu hlut­verki. Ein­hverju öðru. Hann var vissu­lega „comic relief“-gæi í Ver­búð­inni í heild sinni þessi gæi, svona þannig séð, en þetta var góð týpa. Og þetta var í fyrsta skipti sem ég lék ein­hverja týpu sem er ekki að reyna að vera fynd­inn.“

Hvað er framundan?

„Það er alltaf happa og glappa hvað er að ger­ast. Ég er voða­lega mikið í leik­hús­inu núna. Ég hef verið að leika í Kar­dimommu­bænum og er að leika í leik­riti sem heitir Prinsinn, í Þjóð­leik­hús­inu, sem verður sýnt í haust og er kom­inn svo­lítið með annan fót­inn þangað.“

Er það gam­an­leik­rit?

„Nei, ekk­ert endi­lega. Það dettur inn eitt og eitt drama. Og fólk segir að ég sé ágætur í því. Mér finnst alltaf jafn asna­legt að leika drama þannig séð. Svo gerir maður bara það sem leik­stjór­inn segir og þá verður allt í lagi. Ef hann er ánægður, þá er þetta bara fínt.“

Ert þú laus­ráð­inn hjá Þjóð­leik­hús­inu?

„Ég held að ég sé nú fast­ráð­inn. Ég var laus­ráð­inn, en svo gerði ég ein­hvern annan samn­ing. Ég skil þetta ekki alveg. Ég fæ alla­vega laun um mán­aða­mótin. Það er það eina sem þetta snýst um. Þá er maður sáttur. Það er voða gaman; ég er með annan fót­inn inni í Þjóð­leik­húsi. Og svo eru alltaf ein­hverjar þreif­ingar varð­andi sjón­varps­þætti. Ég og Pétur erum með „podcast“,“ segir Sveppi, sem seg­ist einnig flytja inn rauð­vín. „Ég er í alls konar.“

Hvernig gengur með vínið?

„Það gengur fínt. Af því að mark­mið fyr­ir­tæk­is­ins er svo ein­falt. Það er bara að fjár­magna eigin neyslu. Það er það eina sem við þurfum. Og á meðan það gengur, þá gengur vel.“

Þið eruð ekki með neina stór­veld­is­drauma um að leggja undir ykkur rauðsvíns­mark­að­inn á Íslandi?

„Nei, við erum ekki með þá drauma. Þetta er aðal­lega stemm­ingin. Þetta er hobbí.“

Hægt er að lesa við­talið í heild sinni hér.
Þá er einnig hægt að horfa á það hér fyrir neðan.