Auður harmar hatur í garð mótmælenda

Rit­höf­und­ur­inn og blaða­konan Auður Jóns­dóttir segir það óþægi­legt að sjá hve sam­kennd skorti í sam­fé­lag­inu gagn­vart þeim sem mót­mæla aðgerðum Ísraela á Gaza. Í færslu á Facebook ræðir hún við­brögð Íslend­inga við Frels­is­flot­anum og með­ferð Ísraels á alþjóð­legum aðgerðasinnum.

„Það er óþægi­legt að lesa spjall­þræði hér og þar, jafn­vel færslur, og þræði sem fylgja fréttum hér á fb, þar sem hlakkar í fólki yfir því að Greta Thunberg hafi sætt mis­þyrm­ingum í haldi Ísraela eða þá að hæðst er að Möggu Stínu fyrir að sigla með Frels­is­flot­anum,“ skrifar Auður.

Hún segir að sum ummæli á net­inu hafi verið sér­stak­lega óhugn­an­leg:

„Eitthvað hef ég rek­ist á þar sem fólk vonar bara að hún snúi aldrei aftur þaðan eða verði bara skotin. Og þá vænt­an­lega Greta líka.“

Auður segir slíka orð­ræðu fylla sig von­leysi:

„Það er óhugn­ar­legt að lesa svona og fyllir mann von­leysi. Svo skrýtið til þess að hugsa að í þessu fámenna sam­fé­lagi hér kraumi í þó þetta mörgum algjör skortur á sam­kennd og að því virð­ist eng­inn skiln­ingur á alvöru máls­ins.“

Hún spyr hvernig það geti staðið að fólk hér á landi geri lítið úr þjóð­ar­morði og hæð­ist að þeim sem mót­mæla:

„Hvernig getur staðið á því að ennþá er fólk hér sem hrein­lega gerir lítið úr þjóð­ar­morði og hæð­ist að þeim sem leggja líf sitt að veði til að mót­mæla því? Og hvernig getur fólki fund­ist svona lítið mál að afmennska aðra með hæðni og ill­kvitni?“

Auður leggur áherslu á mik­il­vægi aktí­visma í sam­fé­lagi:

„Aktí­vismi hreyfir við vit­und almenn­ings, án aktí­visma í gegnum tíð & tíma værum við hér stödd á tölu­vert forn­eskju­legri stað en við erum þó stödd á. En aktí­vismi er þess eðlis að hann hristir upp í kyrr­stöðu. Af því að hann er megn­ugur þess að leiða til hreyf­inga – og þar af leið­andi til breyt­inga.“

Að lokum segir hún und­ar­legt hve mörgum finn­ist eðli­legt að láta hat­urs­full ummæli óátalin:

„En síðan er bara svo skrýtið að fólk skuli yfir höfuð láta svona út úr sér, án þess að blikna. Bara finn­ist það sjálf­sagt. Og einmitt það er óþægi­legt.“