Jón Gnarr leitar að surströmming á Íslandi

Leik­ar­inn og þing­mað­ur­inn Jón Gnarr, rifjar upp æsku sína og fjöl­breytt matar­æði í nýrri færslu á Facebook, og lýkur henni með spurn­ingu sem margir gætu nú tekið að velta fyrir sér: hvort hægt sé að kaupa súra síld, eða sur­strömm­ing, hér á landi.

„Ég er alinn upp á mis­jöfnum mat,“ skrifar Jón og heldur áfram:

„Pabbi var fæddur frosta­vet­ur­inn mikla 1918 og ólst upp á og við Breiða­fjörð. Mamma vann í mötu­neyt­inu á Borg­ar­spít­al­anum og kom oft með mat­ar­af­ganga þaðan.“

Jón segir að sem barn hafi hann borðað ýmis konar mat sem ekki þætti öllum sjálf­sagður á borðum í dag.

„Sem barn át ég saltað sel­spik, súrsað alls­konar, kok­teilá­vexti með rjóma, svart­baks­egg, ávaxta­grauta, svið, hjörtu og nýru, lifur, ser­íós, normal­brauð með asíum eða jafn­vel kart­öflum, Royal búð­ing, kæsta skötu og grill­aðar osta­sam­lokur.“

Þetta hafi orðið til þess að hann sé opinn fyrir alls kyns bragð­teg­undum, og ekki síst sænskri súrri síld.

„Það var því engin fyr­ir­staða innra með mér, þegar ég bjó í Svíþjóð, að bragða á og éta súra síld. Ég bjó meira að segja í Norr­landi. Það er vissu­lega soldið vond lykt af henni en hún bragð­ast mjög vel finnst mér.“

Jón segir að hann hafi ætlað sér að kaupa nokkrar dósir af sur­strömm­ing þegar hann var nýverið í Stokk­hólmi, en orðið fyrir von­brigðum:

„Þegar ég var í Stokk­hólmi á dög­unum hafði ég hugsað mér að kippa með mér nokkrum dósum á flug­vell­inum en komst þá að því að það er búið að banna sölu á þessu sæl­gæti á Arlanda flug­velli.“

Hann endar færsl­una með ein­faldri spurn­ingu til lands­manna:

„Þannig að ég spyrst nú fyrir hvort hægt sé að kaupa sur­strömm­ing hér á landi?“