Margrét Valdimarsdóttir afbrotafræðingur segir að stór hluti þeirra sem stundi vændi beri af því langvarandi líkamlegan og andlegan skaða. Hún telur sænsku leiðina draga úr eftirspurn og fagnar nýju frumvarpi dómsmálaráðherra, en segir framkvæmd laganna hér á landi senda röng skilaboð.
Margrét Valdimarsdóttir afbrotafræðingur segir að vændi sé ekki einkamál þeirra sem selja og kaupa kynlíf, heldur samfélagslegt vandamál sem tengist meðal annars mansali og skipulagðri glæpastarfsemi.
Að sögn Þorbjargar Gunnlaugsdóttur dómsmálaráðherra felst helsta breytingin í nýju frumvarpi hennar í því að gefin verði út ákæra í vændiskaupamálum sem koma til kasta lögreglu, í stað þess að hægt sé að ljúka þeim með sektargreiðslu.
Í færslu á Facebook veltir Margrét fyrir sér hvort ríkið eigi að grípa inn í þegar fólk tekur ákvarðanir sem geta skaðað það sjálft. Hún segir sig almennt þeirrar skoðunar að ríkið eigi aðeins að skerða frelsi borgaranna þegar hegðun þeirra skaði aðra.
„Það sem fólk gerir sjálfu sér eigi að vera þeirra eigin mál, svona almennt séð,“ skrifar Margrét og tekur fíkniefnaneyslu sem dæmi. Hún segir þó að þegar kemur að vændi sé málið flóknara.
Margrét bendir á að vissulega séu til einstaklingar sem velji að selja kynlíf án þess að neyð eða þvinganir liggi þar að baki. Það geti til dæmis verið vegna hentugleika á ákveðnu tímabili í lífi þeirra. Hún segir hins vegar að sú þekking sem safnast hafi alþjóðlega bendi eindregið til þess að stór hluti þeirra sem stundi vændi beri af því langvarandi skaða, bæði líkamlega og andlega.
„En hér erum við enn að fjalla um að fólk er að velja að skaða sjálft sig en ekki aðra,“ skrifar hún.
Tengsl vændis og mansals
Að mati Margrétar verður ekki litið fram hjá tengslum vændis við mansal. Hún segir að þegar eftirspurn eftir vændi aukist í samfélaginu aukist ekki aðeins vændið heldur einnig mansal.
Hún bendir á að þetta eigi bæði við í löndum þar sem kaup á vændi eru ólögleg og í ríkjum á borð við Þýskaland og Holland þar sem bæði kaup og sala eru lögleg. Rannsóknir bendi raunar til þess að mansal sé meira í löndum þar sem vændi er að fullu löglegt, þar sem eftirspurnin sé meiri.
Margrét segir jafnframt sorglegt hversu margir kaupendur virðist annaðhvort vera sama um hvort þeir séu að kaupa aðgang að einstaklingi sem er þolandi mansals eða kæri sig ekki um að vita af því.
Hún bendir á að mansal sé algeng leið fyrir skipulagða glæpahópa til að afla sér tekna og halda starfsemi sinni gangandi. Slíkri starfsemi fylgi önnur brot, einkum fíkniefnasala og ofbeldi.
„Vændi snýst því ekki bara um þá sem selja og kaupa, vændi snýst um samfélagið í heild,“ segir Margrét.
Sænska leiðin dragi úr eftirspurn
Margrét telur að svokölluð sænsk leið, þar sem kaup á vændi eru refsiverð en sala þess ekki, dragi úr eftirspurn.
Hún segir að viðhorf fólks í Svíþjóð til vændiskaupa séu neikvæðari nú en fyrir lagabreytinguna og að sænskir karlar séu ólíklegri til að kaupa vændi en áður.
Í úttekt sænskra stjórnvalda hafi niðurstaðan verið sú að vændi hefði dregist saman um helming eftir lagabreytingarnar. Þá hafi breytingarnar gert Svíþjóð að óaðlaðandi stað fyrir skipulagða glæpastarfsemi sem tengist mansali.
Margrét vísar einnig til könnunar frá árinu 2023 þar sem sjö prósent sænskra karla sögðust hafa keypt vændi, samanborið við 26 prósent þýskra karla.
Fagnar frumvarpinu
Þótt vændiskaup hafi verið refsiverð á Íslandi frá árinu 2009 telur Margrét að framkvæmd laganna samræmist ekki markmiðum þeirra.
Hún bendir á að brotum sé að jafnaði lokið með 200 þúsund króna sekt og að kaupandinn njóti nafnleyndar.
„Mér finnst þetta verklag senda þau skilaboð til samfélagsins að vændiskaup séu ekki alvarlegt brot,“ skrifar hún.
Margrét segir einnig að frásagnir hafi borist af konum sem leitað hafi til lögreglu vegna ofbeldis í vændi en hafi sjálfar verið kærðar fyrir að auglýsa vændi.
Hún segir slíkt fyrirkomulag grafa undan því sem sænska leiðin eigi að standa fyrir. Fólk sem selji kynlíf verði að geta leitað til lögreglu án þess að óttast refsingu.
Margrét segist fagna frumvarpi dómsmálaráðherra um vændi og telur það löngu tímabært. Hún leggur þó áherslu á að breytingar á lögum séu ekki nóg einar og sér.
„Samhliða þeim breytingum þarf að tryggja fólki í vændi og mansalsþolendum viðeigandi stuðning,“ segir hún.































Athugasemdir