
Illugi Jökulsson segist í Facebook-færslu í gamansömum tón, hafa frá barnæsku haft óbeit á sixpensurum og talið þá sem ganga með slíka hatta bæði vitlausari og leiðinlegri en aðra menn. Hann brá þó út af vananum eftir óvæntan fund við unga fjölskyldu fyrir utan Krónuna.
Illugi Jökulsson, fjölmiðlamaður og rithöfundur, segir í Facebook-færslu að hann hafi aldrei þolað sixpensara og hafi frá því hann var strákur verið sannfærður um að karlmenn sem ganga með slíka hatta séu „yfirleitt bæði vitlausari og leiðinlegri en aðrir menn“.
Hann segist ekki hafa minnstu hugmynd um hvernig þessi skoðun hafi fest rætur í huga hans. Karlarnir í sveitinni sem gengu gjarnan með sixpensara hafi nefnilega „sannarlega flestallir [verið] ágætis kallar“ og enginn þeirra hafi gert honum neitt svo hann muni.
„En ekkert fékk haggað þessari skoðun minni,“ skrifar Illugi og bætir við að fordómarnir hafi jafnvel haft áhrif á samband hans við Hrafn bróður sinn heitinn þegar sá síðarnefndi tók upp á því að ganga með sixpensara.
Ljótur sixpensari fyrir utan Krónuna
Þegar Illugi kom út úr Krónunni á dögunum rakst ungur maður með sixpensara næstum því utan í hann. Viðbrögð Illuga voru samkvæmt eigin lýsingu fyrirsjáanleg.
„Þá bjó ég mig strax undir að hafa á honum mestu fyrirlitningu,“ skrifar hann.
Ekki bætti úr skák að höfuðfat mannsins var að hans mati sérlega ljótt.
„Hann var með ljótustu sort af sixpensara á höfðinu, stórköflóttan og með uppbrettu deri, alveg ólýsanlega ljótt höfuðfat, það segi ég satt.“
Illugi viðurkennir að hafa hugsað með sér: „Hæfði þessum bjána vel.“
En þá tók sagan óvænta stefnu. Illugi áttaði sig á því að ástæðan fyrir því að maðurinn hafði næstum rekist utan í hann var sú að hann var að taka í hönd sjö ára sonar síns. Drengurinn hélt jafnframt í hönd móður sinnar.
„Drengurinn skríkti yfir einhverju sem pabbi hans sagði og mamman brosti til mín,“ segir Illugi.
Fjölskyldan gekk síðan syngjandi burt og breytti þar með viðhorfi Illuga til unga mannsins, að minnsta kosti að þessu sinni.
„Ég ákvað að fyrirgefa unga manninum sixpensarann,“ skrifar Illugi að lokum.
