
Kamilla Einarsdóttir rithöfundur lýsir yfir miklum áhyggjum af fyrirhuguðum breytingum á þjónustu í Landsbókasafni Íslands – Háskólabókasafni, þar sem meðal annars stendur til að draga úr viðveru bókasafnsvarða og fela öryggisvörðum hluta af þeim verkefnum sem þeir hafa sinnt.
Í Facebook-færslu sem hún birti í kjölfar fréttar mbl.is segir Kamilla að málið hafi ekki fengið mikla athygli, þrátt fyrir að hún telji það mjög alvarlegt.
Að hennar sögn hafa reglulegir notendur safnsins orðið varir við sífelldan niðurskurð á þjónustu undanfarin ár. Hún bendir meðal annars á að opnunartími Íslandssafns á fyrstu hæð hafi verið styttur, laugardagsopnun dregin saman og sumarlokanir teknar upp.
„Einu sinni var opið alla virka daga allt sumarið, enda nýttu margir þann árstíma í fræðastörf, en nú er alveg lokað í tvær vikur á ári,“ skrifar hún.
Kamilla nefnir einnig að kaffitería sé ekki lengur starfrækt á safninu, prenturum hafi fækkað og aðeins ein ljósritunarvél sé eftir.
Segir þjónustuna skerðast enn frekar
Samkvæmt upplýsingum sem hún vísar til mun safnið framvegis ekki opna fyrr en klukkan níu á morgnana. Þá verði takmörkuð þjónusta bókasafnsvarða eftir klukkan 17 á virkum dögum og sums staðar engin þjónusta á ákveðnum hæðum safnsins.
Kamilla segir að breytingarnar séu sagðar skila sparnaði, en bendir á að bókasafnsverðir séu meðal lægst launuðu starfsmanna stofnunarinnar.
„Bókaverðir eru reyndar langlægst launuðu starfsmenn safnsins en með því að fækka þeim umtalsvert og lækka laun þeirra kvenna sem eftir eru með því að fækka vöktum þeirra þá næst sjálfsagt fram einhver sparnaður,“ skrifar hún.
Beinir spjótum að Loga Einarssyni
Í færslunni veltir Kamilla fyrir sér hvort stjórnvöld telji þessa þróun ásættanlega.
Hún nefnir sérstaklega Logi Einarsson háskólaráðherra og spyr hvort það sé raunverulega markmið hans að Ísland verði með eitt lakasta þjóð- og háskólabókasafn Evrópu.
„Finnst honum það sæma þjóð sem gefur sig út fyrir að vera bókmenntaþjóð?“ spyr hún.
Jafnframt veltir hún því upp hvort nemendur við Háskóli Íslands sætti sig við að þjónusta við þá sé skert á sama tíma og skrásetningargjöld hækki.
Kamilla segist eiga erfitt með að trúa því að Logi, sem sé sjálfur bókmenntamaður, telji þróunina ásættanlega. Þá segist hún skilja vel áhyggjur bæði starfsfólks og notenda safnsins.
Að lokum nefnir hún einnig að starfsmenn og notendur Kvikmyndasafn Íslands hafi áhyggjur af því að þeirra starfsemi fari undir sömu stjórnsýslu og hún telur bera ábyrgð á niðurskurðinum.
