„Ég var einu sinni B-maður. Eða það hélt ég. Átti erfitt með að vakna á morgnana og vann bezt á kvöldin og nóttunni. Ég hélt að þetta væru mín líffræðilegu örlög,“ skrifar hann í sinn nýjasta pistil.
„Núna fer ég að sofa klukkan tíu á kvöldin og er farinn út að hlaupa klukkan hálfsjö á morgnana. Allt í einu er ég A-maður, sem mætir ofurhress í vinnuna upp úr klukkan átta og fer eldsnemma í háttinn. Þetta var ekki erfið breyting.“
Þessu segir hann frá í tengslum við umræðuna um að breyta klukkunni á Íslandi. Að mati Ólafs ætti allt „hringl“ með klukkuna að vera óþarft.
„Þetta er auðvitað bezti kosturinn – fólk fer bara fyrr að sofa, a.m.k. á veturna, og er betur búið undir daginn. Allt hringl með klukkuna er þá óþarft. Jújú, kannski á ríkið að gangast fyrir auglýsingaherferð til að hvetja okkur til að fara fyrr í háttinn, en svo má kannski líka bara treysta því að einstaklingurinn taki skynsamlegar ákvarðanir byggðar á þekkingu sem hann aflar sér. Þetta krefst mögulega einhvers aga og skipulags – en gamall B-maður trúir ykkur hér með fyrir því að breytingin er auðveldari en margur heldur.“
Athugasemdir