Óttar um kórónaveiruna: „Ég held að það sem fólk óttast mest sé óvissan“

Óttar M. Norð­fjörð rit­höf­undur býr í Barcelona ásamt spænskri eig­in­konu og tutt­ugu mán­aða gömlum syni. Þegar blaða­maður slær á þráð­inn til Óttars, dag­inn eftir að fyrsta veirusmitið greind­ist í Barcelona, eru þeir feðgar staddir á leik­velli í hverf­inu sínu og hann seg­ist ekki hafa orðið var við neina breyt­ingu á borg­ar­líf­inu þrátt fyrir þessa einu grein­ingu.

„En það getur auð­vitað breyst mjög hratt,“ við­ur­kennir Óttar. „Ef þú hringir aftur eftir tvo til þrjá daga getur ástandið verið orðið allt annað. Ég held að fólki finn­ist þetta fjar­lægt enn þá, það eru alla vega enn engin merki um paniká­stand hérna.“

Spurður hvort búið hafi verið að gera ein­hverjar ráð­staf­anir til að hamla útbreiðslu veirunnar áður en þetta til­felli kom upp seg­ist Óttar ekki hafa orðið var við það. „Þetta hefur auð­vitað verið í fréttum hér eins og ann­ars staðar og maður vissi alveg að það kæmi að því að veiran bær­ist hingað, en ég hef ekki orðið var við neinar aðgerðir. Það er að sjálf­sögðu ein­hver við­bragðs­á­ætlun farin í gang, bara eins og á Íslandi, en nú er þetta komið í aðeins alvar­legri gír, heyri ég á fólki og í fréttum í útvarp­inu.“

Fólki finnst enn að veiran sé ekki almennilega komin hingað

Óttar seg­ist þó hafa orðið var við að sumir séu mjög hræddir og ótt­ist til dæmis að senda börnin sín í skól­ann. „Ég er inni í nokkrum barna­grúppum á Facebook,“ útskýrir hann. „Og þar sá ég að margir voru hræddir og vildu ekki að börnin færu í skóla, þótt ég viti ekki annað en þeir séu allir opnir enn þá. Það er samt ekki gegn­um­gang­andi og ef maður væri ekki á Netinu og færi út í borg­ina í dag myndi mann ekki gruna að það væri ein­hver kór­óna­vírus í gangi. Fólk er enn mjög rólegt, ég hef séð örfáa með grímur fyrir and­lit­inu í gær og í dag og fólk er ræða það sín á milli hvað eigi að gera, en ég held fólk trúi því enn að veiran sé ekk­ert komin almenni­lega hér inn. Sú sem greind­ist er ítölsk kona sem var að koma frá Ítalíu og mér sýn­ist fólk taka því sem svo að þetta sé í raun­inni ekk­ert komið til meg­in­lands Spánar.“

Aðeins meðvitaðri en í gær

Sjálfur seg­ist Óttar ekki hræð­ast veiruna, sonur hans sé ekki á leik­skóla, hann vinni sjálfur heima hjá sér og konan hans sé nemi. Þau ráði því þess vegna nokkurn veg­inn sjálf hvort þau þurfi að hitta annað fólk eða ekki. „Ég segi svo sem ekki að maður sé alveg ósnort­inn af þessu,“ við­ur­kennir hann. „Maður er aðeins með­vit­aðri en í gær. Við feðgar förum til dæmis á hverjum degi á ein­hvern leik­völl og í dag valdi ég þann sem fæstir voru á og fer vænt­an­lega ekki á fjöl­menn­ustu leik­vell­ina eða í metró á háanna­tíma í dag og næstu daga.“

Óttar segir að sér finn­ist panikin í kringum veirusmitin frekar kjána­leg, þetta sé ekki eins mikið mál og fólk haldi. „Ef allir myndu bara þvo sér um hend­urnar og halda fyrir vitin þegar þeir hnerra og hósta þá ætti þetta að vera búið fljót­lega,“ segir hann. „Ég held að það sem fólk ótt­ast mest sé óvissan um það hvort, hvenær og hversu margir smit­ist. Það er aðal­um­ræðu­efnið í borg­inni í dag. Fólki er ekki alveg sama, en það er ekki komið á þann stað að vera skelf­ingu lostið. Það væri mjög röng mynd af ástand­inu í borg­inni að tala um eitt­hvert hræðslu­á­stand.“

Sjá einnig: Fjöl­skyldu­fríið breytt­ist í martröð: Upp­skurður, RS-vírus, sand­stormur og kór­óna­veira

Nánari umfjöllun í helg­ar­blað­inu Mannlíf.