William Tómas Möller meistaranemi taldi sig vera ungan og heilbrigðan þegar Covid-19 bankaði á dyrnar. Hann glímir enn við líkamleg og sálræn eftirköst sjúkdómsins. Möller var einfaldlega við dauðans dyr og hvetur alla kærulausa Íslendinga til að hugsa sig tvisvar um.
„Þú getur verið heppinn og fengið covid, smá flensu og jafnað þig á viku eða tveimur. Þú getur verið svo óheppin og fengið covid, endað á spítala eða það sem er verra með eftirköst sem gætu haldið þér frá vinnu svo mánuðum skiptir. Svo er það þriðji kosturinn og það er að þurfa að berjast fyrir lífinu og tefla við dauðann. Fram að því að læknarnir sögðu mér að ég þyrfti að taka þriðja kostinn hafði ég haldið að ég væri ungur, heilbrigður með enga undirliggjandi sjúkdóma og ef ég fengi veiruna þá myndi ég bara fá smá kvef og halda svo áfram með lífið,“ segir Möller í færslu sinni á Facebook.
„Ég upplifi oft í viku að ég missi skin á raunveruleikanum og missi fókus á hlutum fyrir framan mig.“
Á meðan Möller lá sofandi í öndunarvél samdi eiginkona hans, Jenný Guðnadóttir, lag til hans. Á meðan Möller lá á gjörgæslu var Jenný sjálf í sóttkví og fékk því ekkert að sjá hann á meðan. Hún samdi lag til eiginmannsins þar sem hún fjallaði um veikindin og vonina um bata á fallegan hátt. Lagið getur þú hlustað á hér að neðan.
Möller segir covid-19 veikindin hafa verið mjög erfið en bæði líkamlegum og sálræn eftirköst hans farið minnkandi með hverjum deginum. „Ég lifði sem betur fer af, þökk sé frábæru starfsfólki Landspítalans. Ég er byrjaður að hlaupa aftur, hægt en ég er þakklátur fyrir að eiga möguleika á að koma líkamanum mínum í fyrra horf. En ég er samt ennþá að díla við afleiðingar veikinda minna. Líkaminn minnir mig stöðugt á að ég hafi verið með túbu niður í lungu og er ég stöðugt að kyngja eða fyllast hræðslu um að ná ekki andanum. Ég er búinn að vera að díla við ofsakvíða og streitu vegna ofsjóna og martraða sem ég upplifði á spítalanum. Sem betur fer hefur það farið minnkandi en þegar verst var þá var ég með stöðugan skjálfta í maganum, verki í brjóstunum, verki sem eru ennþá en fara sem betur fer minnkandi, ég er með doða í höndunum. Ég upplifi oft í viku að ég missi skin á raunveruleikanum og missi fókus á hlutum fyrir framan mig. Ég upplifa oft í viku að ég hugsa hvort ég hafi dáið og ég sé staddur í öðrum heimi,“ segir Möller og hvetur alla til að fara varlega:
„Þegar einhverjir tala um að þetta sé bara flensa sem þú hristir af þér er það bara að tala um einn af þremur möguleikunum sem geta hent þig. Þegar einhver segir að við eigum að leyfa unga fólkinu að verða veikt og ná hjarðofnæmi og þú ákveður að hætta við að fara varlega þá máttu hugsa um að þú gætir lent í því að fá eftirköst sem gætu skert lífsgæði þín næstu 6-12 mánuði, jafnvel til frambúðar. Þegar einhver segir að það skerði frelsi þitt að þurfa að vera heima og sleppa nokkrum djömmum þá er það ekki rétt. Frelsisskerðing er það sem forfeður okkar lifðu við, að hvern einasta dag voru þeir að berjast fyrir lífi sínu og þegar þeir komu heim til sín höfðu þeir enga afþreyingu og ekki einu sinni ljós í vistarverum sínum. Förum varlega og hlustum á sóttvarnarlækni, léttum undir með heilbrigðisstarfsfólki og sleppum því að taka óþarfa áhættu með líkama okkar sem kemur bara einnota.“
Athugasemdir