Hlynur Logi er látinn einungis 25 ára: „Muna að njóta“

Hlynur Logi Vík­ings­son er lát­inn ein­ungis 25 ára að aldri. Margir minn­ast hans í Morg­un­blað­inu í dag en útför hans fer fram síðar í dag. Hlynur lést á Land­spít­al­anum eftir nokkra ára bar­áttu við krabba­mein. Hlynur gekk í Voga­skóla og því nælst í Verzlunarskóla Íslands þar sem hann lauk stúd­ents­prófi árið 2016. Hann fór svo í nám til Kaup­manna­hafnar ári síðar en varð að hætta árið 2019 vegna veik­inda. Hlynur var efni­legur í körfu­bolta, var val­inn í ung­linga­lands­liðið U-16 og spil­aði með Ármanni, Val, Breiða­bliki og Gnjúp­verjum.

Hlynur var vina­margur og rifja þeir upp skemmti­legar sögur af honum. „Hlynur Logi var dásam­legur drengur og hafði sér­lega góða nær­veru. Hans lífs­speki var að gera gott úr hlut­unum sama hvað á dundi. Með sárum sökn­uði kveðjum við þennan unga mann sem átti lífið fram undan með hans eigin orðum sem hann not­aði ávallt í end­ann á kveðju. „Muna að njóta.“,“ segir frænd­fólk hans.

Einn vina­hópur lýsir Hlyni svo: „Hann var alltaf jákvæður og bar­átt­uglaður þrátt fyrir að veik­indin hafi verið erfið und­an­farin tvö ár. Hlynur var mikil félags­vera og hann var yfir­leitt fyrstur að bjóð­ast til þess að halda gleð­skap og sér­hæfði sig í því að koma fólki saman. Það skipti engu máli þótt maður mætti til hans og þekkti engan, Hlynur var búinn að gera fólkið að bestu vinum áður en kvöldið var á enda.“

Annar vina­hópur segir Hlyn hafa verið  einn fárra sem vissi um hvað lífið snýst. „Það eru ekki margir sem vita hvað lífið snýst um en Hlynur var með það alveg á hreinu. Hlynur gerði sér grein fyrir hvernig ætti að nýta þennan tak­mark­aða tíma sem við fáum og hvernig ætti að njóta hans til fulls. Árið 2017, þegar Hlynur var staddur á ferða­lagi í Taílandi sendi hann á hóp­spjallið okkar mynd af úln­liðnum á sér þar sem hann var nýbú­inn að fá sér húð­flúrið „Muna að njóta“. Þetta var eitt af ótelj­andi skiptum þar sem hann fékk okkur til að hlæja og minnti okkur á að það eru ein­földu hlut­irnir sem ekki allir sjá sem gera lífið fal­legt. Þegar öllu er á botn­inn hvolft eru það sam­böndin við fólk og minn­ing­arnar sem skipta mestu máli.“